Uzun ünlü taşıyan bir hecenin kısa ünlüsü olan iki heceye ayrılarak denkleşmesi olayı: Ana Altayca köke> Ana Türkçe kök «gök», Moğ. köke; ana Altayca ere> T. er, Moğ. ere; Tkm beş >Yak. bies «beş»; Tkm. bol-> Yak. buol- «olmak»; Tkm. ot, Yak. uot «ot»; Tkm. tört> Yak. tüört «dört» vb.