eş zamanlı dil bilimi ne demek?

eş

1. Bkz. döleşi
2. Birbirinin aynı olan veya birbirine çok benzeyen iki şeyden her biri, benzer
3. Karı kocadan her biri, hayat arkadaşı, refik, refika
4. Birlikte yaşayan dişi ve erkek hayvandan her biri.
5. İkişer kişilik gruplarla oynanan oyunlarda, ortak oynayan iki kişiden her birinin öbürüne göre durumu, partner.
6. Kuma, ortak.
7. Arkadaş.
8. Etene.
9. Dölütle dölyatağını birbirine birleştiren, doğum sırasında çocuktan sonra çıkan; halk arasında çocuklaeş tutulan, bu nedenle çocuğun yazgısını, karakterini, gelecekteki işini etkileyeceği inancıyla birtakım geleneksel ve büyüsel işlemlerden geçirilen zar.
10. Equal.

eş açı

1. Congruent angle

zamanlı

1. Zamanı olan.
2. Uygun bir zamanda.
3. Timely.
4. Well-timed.

dil

1. İnsanların düşündüklerini ve duyduklarını bildirmek için kelimelerle veya işaretlerle yaptıkları anlaşma, lisan, zeban
2. Ağız boşluğunda, tatmaya, yutkunmaya, sesleri boğumlamaya yarayan etli, uzun, hareketli organ, tat alma organı
3. Gönül, yürek.
4. Düşünce ve duyguları bildirmeye yarayan herhangi bir anlatım aracı.
5. Ayakkabı bağlarının ayağı rahatsız etmemesini sağlayan ve bağ altına rastlayan saya parçası.
6. Belli durumlara, mesleklere, konulara özgü dil.
7. Büyükbaş hayvanların haşlanıp pişirildikten sonra yenebilen dili
8. Bir çağa, bir gruba, bir yazara özgü söz dağarcığı ve söz dizimi
9. Birçok aletin uzun, yassı ve çoğu hareketli bölümleri.
10. Ağız boşluğunda bulunan, çizgili kaslardan oluşmuş, lokmanın biçimlenmesinde, yutma, tat alma ve konuşmanın biçimlenmesinde görev alan çok hareketli bir organ, glossa, lingua.