gramer

1.798 anlam
  • yeni kelime Bir dilin kendi kök ve eklerinden yararlanarak, o dilin yaşayan veya ölü kelimelerindeki yapıya bakarak yapılan veya ağız ve lehçelerden alınarak kull
  • yeni sözcük Bir dilde kullanılmış veya kullanılmakta olan bir sözcük örnek tutularak yapılan sözcük: (yığın) gibi yayın, basın; (vergi) gibi dergi; (geçit) gibi t
  • yer belirteci (Derleme.. yer zarfı, mekân katmaçları) Bir eylemin anlamını, sınırlı olmayan ve her yere uygulanabilen bir yer kavramıyle gösteren belirteç: İçeri gi
  • yer tamlayıcısı bk. yer tümleci
  • yer tümleci Yönelme, bulunma, çıkma durumu eklerini alarak cümlede yönelme, yaklaşma, bulunma, ayrılma bildiren, yüklemin anlamını yer ve yön bakımından tamamlaya
  • yeterlik eylemi (Derleme.. yeterlik fiili) Olumlusu herhangi bir eylemin -e'li ulacıyle bilmek eylem kökünün birleşmesinden meydana gelen ve yeterlik kavramı veren, o
  • yeterlik fiili Fiilin karşıladığı işin, hareketin mümkün veya muhtemel olup olmadığını göstermek için, olumlu durumda bil-, olumsuz durumda da bugün eriyerek kaybolm
  • yineleme eki Tekrar kavramı vermek üzere, bazı eylem köklerine getirilen -ele eki: itelemek (it-ele-) , serpelemek (serp-ele-) , silkelemek (silk-ele-) , kovalamak
  • yokluk eki Ad soylu kelimelere gelerek herhangi bir nesne veya özelliğe sahip olmama anlamında ve +lI /+lU: ekinin zıt anlamlısı yokluk sıfatları yapan +sIz/+sUz
  • yön adları Yön gösteren adlar: kuzey, güney, doğu, batı, gün doğusu, gün batısı, gün ortası vb.
  • yön gösterme durumu Adın, fiilin gösterdiği oluş veya kılışın kendi yönünde yapıldığını göstermek için girdiği durum: ET. san+garu «sana doğru», yok+garu «yukarı doğru»,
  • yön gösterme eki Fiildeki oluş ve kılışın yönünü göstermek için yönle ilgili yer ve zaman adlarını yön gösterme durumuna sokan ek: + GArU, + ArI, + rA ekleri: ET. Tabg
  • yön gösterme eki otomatik Yön bildiren, yer ve zaman adları yapan ek, yön eki: son-ra, taş-ra, dış-arı, iç-eri vb.
  • yönelme durumu (Derleme.. yönelme hali, -e hali, verme hali, yaklaşma hali) Ad görevli sözcüğün taşıdığı kavrama dönüşü bildiren durum. Türkçede bu durum -e (-a, -y-
  • yönelme grubu Yönelme eki almış bir ad ögesinin başka bir ad ögesi ile oluşturduğu grup: boğaza bakan (ev), evine bağlı (erkek), paraya düşkün (kimse) başına buyruk
  • yönelmeli ikileme Sözcüklerinden biri ya da ikisi yönelme durumunda bulunan ikileme: Göze göz, dişe diş, kana kan mücadele; sağa sola çatmak, ele kola gelmek, çoluğa ço
  • yönelmeli tamlama Yönelme durumundaki bazı adların çok defa sıfat görevindeki bazı sözcükleri anlam bakımından tamamlayarak kurdukları tamlama: İçkiye alışık adam, diki
  • yönelmeli tümleç Çok defa eylemin bazen de adın anlamını tümleyen ve yönelme (-e) durumunda bulunan tümleç: Çocuklar eve geldi; Öğrenciler bahçeye çıksın; Herkes kazma
  • yumuşak damak bk. art damak
  • yumuşak ünsüz bk. tonlu ünsüz.
  • yumuşama (Derleme.. tonlulaşma, sadalılaşma, ötümlüleşme) Süreksiz ünsüzlerin sürekli ünsüz veya sızıcı ünsüz oluşu: (ekmek-e) > ekmeğe, (kabak-a) > kabağa, (y
  • yuvarlak sıra Türkçe bir sözcükte bulunan yuvarlak ünlülerin sırası: Üzüntünüzün (üz-ün-tü-n-üz-ün) , oğlunuzun (oğlu-n-uz-un) vb.
  • yuvarlak ünlü (Derleme.. yuvarlak vokal, yuvarlak sesli, dudak vokali) Dudakların toplanıp yuvarlaklaşması ile meydana gelen ünlü: o, ö, u, ü vb.
  • yuvarlak ünlü Dudaklarda belli bir yuvarlaklaşmayla boğumlanan ünlü. Türkiye Türkçesininyuvarlak ünlüleri. o, ö, u, ü ünlüleridir.
  • yuvarlaklaşma (Derleme.. dudaksıllaşma) Düz ünlünün ünsüz etkisiyle yuvarlak oluşu: (savırmak) > savurmak, (kavırmak) > kavurmak, (çabık) > çabuk vb.
  • yüklem Eylem çekimine girmiş sözcüğün tümcedeki görev adı: Her iş ona kolay geliyor; Ali İstanbul'a gidecekmiş; Her gün burada mısınız? Hasta değilsiniz ya;
  • yüklem adı Ad cümlesinde yargıyı bildiren, yani yüklem görevindeki ad soylu kelimelerin cümle bilgisindeki adı: Bu, ne uzun, ne can sıkıcı yoldu (R.H Karay, Meml
  • yüklem birliği (Derleme.. yüklem öbeği, yüklem grubu) Yüklemle birlikte kullanılan sözcük veya tamlamalar: Bu ev, Ihlamur'a giden birbirine paralel dik yokuşlardan b
  • yükleme durumu Geçişli fiil taşıyan bir cümlede fiilin doğrudan doğruya etkilediği yani fiildeki işlevin etki bakımından üzerine yüklendiği adın içinde bulunduğu dur
  • yükleme grubu Yükleme durumu eki almış bir ad ögesinin başka bir ad ögesi ile oluşturduğu ad ve sıfat görevindeki söz grubu: || Başkanlarını görmek için gelmişler (
  • yükselen ikiz ünlü Birinci ögelerinde ikincilere bakarak daha dar ve süreksiz ünlü bulunan ikiz ünlü türü: ie, ia, io, üo, uo gibi. Karşıtı alçalan ikiz ünlü’dür. bk. ik
  • yükselen titrem (Derleme.. yüksek ton) Anlatımda duygu ve düşüncelerin etkisine göre ses titreşimlerinin yükselmesinden doğan titrem: Ordular! İlk hedefiniz Akdenizdi
  • zaman (Derleme.. fiillerde Zaman) Eylemlerin belirttikleri geçmiş zaman, şimdiki zaman, geniş zaman, gelecek zaman kavramı: Geldi, gelmiş, geliyor, gelir, g
  • zaman belirteci (Derleme.. zaman zarfı) Bir eylemin anlamını, zaman kavramı ile sınırlandıran belirteç: Sabahleyin gelmiş; Şimdi gidecek; Yarın gelsin; Geceleyin rast
  • zaman eki Eylemlerde kullanılan ve zaman kavramı veren ek: -ecek (gel-eceğ-im, gel-ecek tren) , -miş (piş-miş-ti, piş-miş aş) , -iyor (sev-iyor) vb.
  • zaman eki otomatik Fiillerde kullanılan ve zaman kavramı veren ek: -ecek (gel-eceğ-im), -miş (piş-miş-ti), -iyor (sev-iyor), -di (gel-di) vb.
  • zaman ulacı Eylemin durumunu zaman bakımından sınırlandıran ulaç: Gidince görmüş, gelince konuşuruz, gittiğinde görmüş, geldiğimde konuştuk, gittikçe güzelleşiyor
  • zaman zarfı bk. zaman belirteci
  • zamır i filı bk. şahıs eki
  • zamır i mutavaat bk. dönüşlü zamir
  • zamır i müphem bk. belirsizlik zamiri
  • zamır i nispet bk. bağlama zamiri
  • zamır i şahsı bk. şahıs zamiri
  • zamir i fiilı bk. kişi eki
  • zamir nsi Teklik ve çokluk 3. şahıs zamirlerinin çekimi ile teklik 3. şahıs iyelik ekli kelimelerin durum ekleriyle kullanılışı sırasında araya giren «n» ünsüzü
  • zarf bk. belirteç
  • zarf fiil Cümlede yüklemin anlamını çeşitli yönlerden etkileyen ve fiilden -(y)A, -(y)I, -(y)ArAk, -DIktA, -ken, -mA, - dAn, -mAksIzIn,-(y)IncA -(y)Ip, -DIkçA g
  • zarf fiil ekleri Cümlede fiilin zarf görevinde kullanılmasını sağlayan ekler: -(y)A, -(y)I, -(y)ArAk, -DIktA, -ken, -mAdAn, -mAksIzIn, -(y)IncA, -(y)Ip, -DIkçA vb: Kar
  • zarf fiil grubu Grup içinde yüklem görevi almış bir zarf-fiil veya ad çekimi ekleriyle genişletilerek zarf görevi yüklenmiş sıfat-fiil ekleri ile bunlara bağlı ögeler
  • zarf tümleci Cümlede yüklemin anlamını zaman, tarz, ölçü, yer, yön vb. bakımlardan daha belirgin duruma getiren, sınırlayan kelime veya kelime gruplarından oluşan