Ahirete, öldükten sonra dirileceğine, haşir ve neşre, Cennet ve Cehennem'e inanmak.(Evet, subuti bir emri ihbar etmenin kolaylığı ve inkar ve nefyetmenin gayet müşkül olduğu bu temsilden görülür. Şöyle ki:Biri dese: Süt konserveleri olan gayet harika bir bahçe, küre-i arz üzerinde vardır. Diğeri dese: Yoktur. İsbat eden, yalnız onun yerini veyahut bazı meyvelerini göstermekle kolayca davasını isbat eder. İnkar eden adam, nefyini isbat etmek için küre-i arzı bütün görmek ve göstermekle davasını isbat edebilir. Aynen öyle de: Cennet'i ihbar edenler yüzbinler tereşşuhatını, meyvelerini, asarını gösterdiklerinden kat'-ı nazar, iki şahid-i sadıkın sübutuna şehadetleri kafi gelirken; onu inkar eden, hadsiz bir kainatı ve hadsiz ebedi zamanı temaşa etmek ve görmek ve eledikten sonra inkarını isbat edebilir; ademini gösterebilir. S.) (Osmanlıca'da yazılışı: iman-ı bil-âhiret)