iyi huy ne demek?

good

1. Salâh, iyilik, doğruluk
2. Hünerli
3. Güvenilir
4. Hayırlı
5. Bozulmamış
6. Sıhhatli
7. Menfaat, yarar
8. Ünlem, bazen very ile pekalâ
9. The ile iyi insanlar
10. Çok, büyük

iyi huylu

1. İyicil.
2. Good natured, of good character, sweet natured, well-natured, well mannered, good tempered, well tempered, sweet-tempered, in fine feather, benign, spleenless.
3. Benign.

iyi huylu olmak

1. Have a good temper.

huy

1. İçgüdü durumunu almış alışkanlık.
2. İnsanın yaradılış ve ruh özelliklerinin bütünü, mizaç, tabiat
3. Mizaç.
4. Boş ve hali olmak.
5. İçgüdü durumuna dönüşen alışkı, bk. yaradılış.
6. Natural tendency.
7. Disposition.
8. Obstinacy.
9. Bad habit.
10. Make-up.