Bir kentteki yapıların yeterli ölçüde ışık almalarını sağlamak amacıyla kentbilimcilerin kullandığı, belli bir açı ile anlatılan, yapının gün ışığına açıklık durumunu belirten, en üst çıkıntısından teğet geçen ve onun dışında kalan çıkıntılara ve taşmalara olanak verilmesini önlemekte kullanılan ölçüt.