dizimsel tür çözümlemesi ne demek?

dizimsel ad

1. Bir sözedilen dil deyiminin dizimsel sözeden dildeki adı. || Anl. deyim adı. Krş.. kendini adlandırma, anma. Örn.(…)
2. Syntactic name.
3. Nom syntaxique

dizimsel anlam

1. Bir düzgün deyimindizimsel anlam'ı, bir yandan kendi düzgünlüğü, öbür yandan da deyimle dildeki öteki düzgün deyimler arasındaki dizimsel bağıntıların tümü demektir. || Özellikle bir önermenindizimsel anlamı, dildeki öbür önermelerle olan türetilebilme ilişkilerine dayanır.
2. Syntactic meaning.
3. Signification syntaxique

tür

1. Çeşit, cins.
2. Ortak özellikleri olan bireylerin tamamı, cinslerin ayrıldığı bölüm.
3. Kendi içinde bir birim olan ve üzerinde cins kavramının bulunduğu mantıksal kavram.
4. Türlü.
5. Kendi içinde bir birim olan ve üzerinde cins kavramının bulunduğu mantıksal kavram. // Ama bu cins kavramı, kendi üzerinde bir başka cins varsa, yenidentür durumuna gelir ve bu böyle sürüp gidebilir. Mantık diliyle: Bir A sınıfı , bir başka sınıfın, B sınıfının kapsamı içindeki bir bölümü kurduğunda: B cinstir, A datür. (Ör. Hayvan canlı varlık karşısındatürdür, aslan karşısında cinstir.)
6. Birbirinden üreyen ve dirimbilimsel açıdan akraba olan canlı varlıklar öbeği. (Ör. Arslan ya da insan.
7. Kimyada atom, molekül, iyon veya radikale verilen genel ad.
8. Biyolojide cinslerin ayrıldığı alt bölüm.
9. Kalıtsal yapıya bağlı olarak ortak karakterlere sahip olan ve kendi aralarında birleştirildiklerinde döl verme yeteneğinde yavrular elde edilen bireylerin oluşturduğu hayvan grupları.
10. Birbirlerine benzeyen, yalnızca kendi aralarında verimli gen alışverişi yapabilen bireylerin oluşturduğu canlı grubu, spesiyes.

çözümleme

1. Çözümlemek eylemi; bir maddenin bileşimindeki yalın cisimlerin niteliğini ya da niceliğini anlamak için yapılan işlem, tahlil, analiz.
2. Karmaşık bir bütünü, yapısını anlamak amacıyla parçalarına, öğelerine, birleşenlerine ayırma.
3. Analysis, settlement.
4. Analysis.
5. Zerlegung
6. Analyse