blow the whistle on ne demek?

blow

1. Darbe, vuruş
2. Üflemek, esmek.
3. Hamle, saldırı
4. Ani gelen bela, felaket
5. Esmek, körüklemek, üflemek, uçurmak, yelpazelemek; çalmak, soluk soluğa kalmak, solumak; su fışkırtmak (balina), fışkırmak, patlamak; atmak (sigorta); çarçur etmek (Argo), kaçırmak (fırsat), kaçmak; çiçek açmak, çiçeklenmek; küfretmek, kahretmek
6. Rüzgar, şiddetli esinti
7. Dili övünme, yüksekten atma
8. (argo) parayı savurmak, bol bol harcamak, çarçur etmek
9. Üflemek
10. Rüzgara kapılmak, rüzgarla sürüklenmek

blow a fuse

1. Tepesi atmak
2. Öfkelenmek
3. Çılgına dönmek
4. Sigortayı attırmak

the

1. O (tarif edatı, harfi tarif, belirtme sıfatı)
2. Ne kadar, o kadar (mukayese sıfatlarından evvel)
3. Belirli durumlarda isimden önce kullanılır

whistle

1. Ötmek, uğuldamak
2. Islık çalmak
3. Islık gibi ötmek
4. Islık gibi vızıldayarak geçmek
5. Islıkla çağırmak
6. Islık
7. Düdük çalmak
8. Vınlamak