ana çıkış yolu ne demek?

ana

1. Yavrusu olan dişi hayvan.
2. Çocuğu olan kadın, anne
3. Çizgilerden herhangi birini anlatan kelimeye sıfat olarak geldiğinde o çizginin, belirli bir kural altında hareket ederek bir yüzey oluşturmaya yaradığını anlatır.
4. Temel, asıl, esas
5. Alacağın veya borcun, faizin dışında olan bölümü.
6. Yaşlı kadınlara saygılı bir seslenme sözü.
7. Dinî bakımdan aziz tanınan bazı kadınlara verilen saygı unvanı.
8. Velinimet.
9. Zahmet, meşakkat, güçlük, zorluk. (Osmanlıca'da yazılışı: anâ')
10. (Ani. C.) Gece yarısı vakitleri. (Osmanlıca'da yazılışı: ânâ)

ana akça

1. Sermâye (bk. baş-akça).

çıkış

1. Belgesi.
2. Çıkma işi veya biçimi
3. Çıkış belgesi.
4. Uçağın bir havaalanından başka bir havaalanına gitme süreci, sorti.
5. Beklenilmeyen bir sırada yapılan sert konuşma.
6. Güreşte cazgırın alana çıkardığı pehlivanların izleyicilere doğru yürüyerek çalım yapmaya başlaması.
7. Bir yerden çıkmak için kullanılan yer.
8. Yokuş.
9. Mezuniyet, okul bitirme.
10. Bir sinemada izleyicilerin salondan ve yapıdan çıkmalarını sağlayan kapı, geçit ve dış kapılar; özellikle salon kapıları.

yol

1. Karada insanların ve hayvanların geçmesi için açılan veya kendi kendine oluşmuş, yürümeye uygun yer
2. Genellikle yerleşim alanlarını bağlamak için düzeltilerek açılmış ulaşım şeridi
3. İçinden veya üstünden bir sıvının geçtiği, aktığı yer.
4. Gidiş çabukluğu, hız.
5. Davranış, tutum, gidiş veya davranış biçimi
6. Uyulan ilke, sistem, usul, tarz, tarik.
7. Yolculuk.
8. Karada, havada, suda bir yerden bir yere gitmek için aşılan uzaklık, tarik.
9. Kolcuğun veya anahtarın konumlarından her biri.
10. Elektronlar, iyonlar veya moleküller gibi taneciklerin hareket ettiği iz, patika.