Nedir Ne Demek › Alanlar › zanaat terimleri
zanaat terimleri 3.137 anlam aşurma Küçük kazan. (Çakırova, Gezve -Sinop) [bk. aşırma (I) -2] aşurtma teli Semerin arkasında bulunan ipi bağlamağa yarayan halka. (*Güdül -Ankara) aşurtmaç bk. aşırma (II) atacag bk. atcak atar Çaput aygıtı. (Dutluca, İnönü -Eskişehir) ataşlık Kibrit. (Yukarıdirek, Beyköy *Şarkikaraağaç, Gücüllü *Yalvaç -Isparta) atatürkçelengi Yastık oyası. (*Yalvaç -Isparta) ateşküreği Pişmiş ekmekleri çevirmeğe ve fırından çıkarmağa yarıyan tahta araç. (*Senirkent -Isparta) atıç [bk. atcak] atmadirgeni bk. atkı (I) attırgaç Yufkayı, saç üzerinde çevirmeğe yarıyan tahta araç. (Güney *Yeşilova -Burdur) attırgeç Oklava. (Yassıhöyük *Acıpayam -Denizli) avgan Yağmur sularının biriktirildiği sarnıç. (Dereköy *Eşme -Uşak) avgan Dikim sırasında, dikmenin çevresinde açılan çanak. (Moran *Çardak -Denizli) avgas Bahçe duvarlarının dip kesimlerindeki su geçidi. avgas Su arklarının kenarlarında bulunan açılıp kapanabilen su ağızları. avkma Keçeyi avuçla sıkarak olgunlaştırma. (*Yalvaç -Isparta) avlağa İçine oğlak konup bir delik bırakıldıktan sonra üstü örtülen çukur. (Beyağıl *Ulukışla -Niğde) avşak bk. aşak (II) avşarkilimi Bir kilim türü. (Kızılca *Bor -Niğde) ayakbaltası Keresteyi yontarak düzlemekte kullanılan araç. (*Kemalpaşa -İzmir) ayakcak Tırpanla biçildikten sonra, dağınık olarak yere yığılan ekinleri, ayağın yardımıyla düzenli kümeler durumuna getiren (H) harfi biçiminde ot araç. (-Am ayakcak [bk. ayakça] ayakdamı Bir yapıtın birinci katı ile ikinci katı arasındaki kısma rastlayan bitişik dam. (Gücüllü *Yalvaç -Isparta) ayakkabı törpüsü Ayakkabıların içinden çıkan ağaç çivi uçlarını törpüleyerek yok eden araç. (-Bursa) ayakkabı ütüsü Ayakkabıların altını parlatmak için kullanılan araç. (-Bursa) ayakkeseri Ayakkabı kalıbını düzeltmekte kullanılan bir araç. (-Rize) ayamak Merdiven. (Gedikli *Şarkikaraağaç -Isparta) ayarkazığı Culfa adı verilen dokuma tezgâhında, üst ok'u istenilen düzeyde durdurmak amacıyle kullanılan ağaç kazık. (Ağıl *Eğridir -Isparta) aydınbey otomatik Aydın-bey. aydıntuğ otomatik Aydın-tuğ. ayıtlama Buğdayın içinde bulunan yabancı tohumları ayıran elek. (Cihangazi, *Bozüyük -Bilecik) ayka At arabası tekerini tutan demir. (Gölbaşı *Çankaya -Ankara) aykır Boyunduruk. (Ulucak *Eşme -Uşak) aykırdak Semer ağaçlarını birbirine bağlayan yassı ağaç parçaları. (*Senirkent -Isparta) aykırdak Kağnı evinin bir parçası. (Akdağ *Gelendost -Isparta) aykuş Nacak (*Adapazarı -Sakarya) aynabıçağı Kapı ve pencere yapmakta kullanılan bir araç. (*Yalvaç -Isparta) aynalıkollu Bir kilim türü. (Kızılca *Bor -Niğde) ayvademiri Lehim yapmada kullanılan kesere benzeyen araç. (*Aksaray-Niğde) babadireği Çatının ortasına dikilen direk. (Güzel *Güdül -Ankara) babıc Arka kısmı yatık, yayık ayakkabı. (Ece *Tefenni -Burdur) babut bk. babıt bacadibi Bacanın çatı yönüne çekilen teneke. (*Aksaray -Niğde) bacakbaşı Sürü sahibinin herbir hayvan karşılığında çobana ödediği para. (Arslandoğnıuş *Şarkikaraağaç -Isparta) badere bk. badara badı Dokuma tezgâhlarında kücülerin aşağı yukarı hareket etmesini sağlayan tahta. (*Mudurnu -Bolu) badınos Çay tepsisi. (*Susuz -Kars) badok Arabanın karşılıklı tekerleklerini birbirine bağlayan ağaç eksen. (Boğaz *Susuz -Kars) badok Öküz arabasının tekerleklerini tutan bağ. (-Kars)