Nedir Ne Demek › Alanlar › zanaat terimleri
zanaat terimleri 3.137 anlam abara Bir yönden diğer yöne su geçirmeye yarayan ağaç oluk. (Gökmenler, Kızılağaç, Çalak, Gedikli *Saimbeyli -Adana) abaslık bk. abdestlik -1 abdaslağa bk. abdestlik -1 abdaslık bk. abdestlik -1 abdeslağa bk. abdestlik -1 abdesleğe bk. abdestlik -1 abres bk. abraşık acağacı At arabasında ön takım makaslarını birbirine bağlayan üstü demirli ağaç. (Kızılcasöğüt *Banaz -Uşak) accak bk. açar -1 acıdamak Gem'in at ağzına gelen yuvarlak demir kısmı. (Köprü *Şarkikaraağaç *Senirkent -Isparta; Güllüce *Gümüşhacıköy -Amasya; Yenikent *Aksaray -Niğde) acıgıcı Labada adlı ottan yapılan yemek. (Tepecikköy *Tavşanlı -Kütahya) acıipi Dokumacılıkta kullanılan sarı renkli iplik. (Yeşilova *Aksaray-Niğde) açıcak Kalemtraş. (*Söğüt -Bilecik; inönü -Eskişehir) açıcak [bk. açacak -1] açıkfora Ayakkabı tabanlarının kenarlarına yapılan süs. (-Ankara) açıkfora çarkı Ayakkabı süsü yapmakta kullanılan demir aygıt. (-Ankara) açıkfora kenarbıçağı Ayakkabılara süs yapmak için kullanılan uç kısmı keskin demir araç. (-Ankara) açkı makinası Deri parlatma aygıtı. (*Bor -Niğde) adana boblin Bir halı türü. (Yağcılar *Yalvaç -Isparta) adana burması Bir bilezik türü. (*Aksaray -Niğde) adana köşegöbeği Bir halı motifi. (Tokmacık *Yalvaç -Isparta) adeşaşı Çocuğun adeş olması nedeniyle çağrılılara verilen yemek. (Yağcılar *Yalvaç -Isparta) adu Tahta kaşık yapımında kullanılan ucu eğri demirden, sapı ağaçtan oyma aygıtı. (Güllüce *Gümüşhacıköy -Amasya) afır Hayvanların yem yedikleri yere çakılan uzunca çanak. (*Mudurnu-Bolu) aflafa bk. ağdafa afyon bıçağı Afyon koçağının sütünü almakta kullanılan araç. (Aşağidinek *Şarkikaraağaç -Isparta) ağaç çuvaldız Semercilikte kullanılan ağaçtan yapılma çuvaldız. (*Senirkent -Isparta) ağaç iyesi Mobilyacılıkta ağaç düzeltmede kullanılan araç. (*Aksaray -Niğde) ağarsak [ağırşak -2] ağarsak İpin ağırlaşmasını sağlamak amacıyle eğirme aygıtın ucuna bağlanan, ortası delik tahta ya da kemik küçük, yuvarlak parça. (Kandilli -Bilecik; Güllüce ağarsak Serenli kuyularda su dolu kovanın kolaylıkla yukarı çekilebilmesi için serenin dıştaki ucuna bağlanan taş. (Kandilli *Bozüyük -Bilecik) ağaşak Kalaycılıkta, kaplarda delik açmak için kullanılan ufak çivi. (*Güdül -Ankara) ağızlıkeğrisi Dokuma bezlerinin bir taraflarının içeri kaçık, diğer taraflarının dışa çıkık durumu. (*Mudurnu -Bolu) ağıztahtası Halıların bir kenarlarında görülen beş altı cm. kadarlık kilim biçiminde düz dokuma. (Yeşilova *Aksaray -Niğde) ağlıayak Halıların kenarlarına beyaz ya da sarı iplerle yapılan süs. (Yeşilova *Aksaray -Niğde) ağlık Pantalon ve donlarda apış arasına konan üçgen parça. (Kümbet, İnönü -Eskişehir) ağsak bk. ağırşak -3 ağva Hançer. (-Eskişehir) ahal Ağıl. (Akbaş *Güdül -Ankara) akakdamı İki katlı evlerde, odaların önündeki toprak kısım. (Körküler *Yalvaç -Isparta) akçaçavuş Yoğurtlu yumurta yemeği. (Akbaş *Güdül -Ankara) akdarmak Nadasa bırakılacak tarlayı ilk kez sürme. (Yukarıtırtar *Yalvaç -Isparta) akdarmak Dam toprağını değiştirmek ya da düzenlemek. (*Acıpayam -Denizli) akdıraç Saç üzerinde pişirilmekte olan yufkayı çevirmeğe yarıyan tahta araç. (-Burdur) akdon Kaput, erkek donu. (Yenikent *Aksaray -Niğde) akıncıbay otomatik Akıncı-bay. akıraz Kirli beyaz. (Beyköy *Şarkikaraağaç -Isparta) akıtma kayışı At başlığında, iki kulak arasından geçen kayış. (*Yalvaç -Isparta; *Bor -Niğde) akıtmator El işlerinde kullanılan bir motif. (Yenikent *Aksaray -Niğde) akorluk Hayvan yemliği. (Kırçiçeği *Susuz -Kars)