güzel sanatlar

1.009 anlam
  • balmumu heykelciliği (Heykel) İnsanı canlıymış gibi gösteren balmumu heykeller yapma sanatı.
  • baraka (Mimarlık) Tek katlı, bodrumu olmayan, genellikle çok yoksul, hafif yapımlı konut.
  • barbakan (Mimarlık) Kale duvarlarında düşmana ok atmak için açılmış deliklere verilen ad.
  • barbata (Mimarlık) bk. kale korkuluğu.
  • barbizon okulu (Resim) 19. y.y.'ın ilk yarısında Paris yakınında, Fontainebleau'daki Barbizon köyünde yerleşen ressamlar topluluğu; bu topluluğun resim anlayışı. Seh
  • barhana (Mimarlık) (Eskiden) Kervansaray ve hanlarda kervan yüklerinin konulduğu bölüm. a. bk. Kervansaray, korunmalı kervansaray.
  • barok (Resim, Heykel, Mimarlık) Oylumlu sanatlarda arkaik'i izleyen klâsikten sonra son üslûp basamağı. Genel bir üslûp adı olduğu halde, daha çok Avrupa'da
  • baru kalkanı (Mimarlık) Kale duvarları üzerindeki korkulukların, yani barbataların, koruyucu kalkan durumunda olan dişlilerinden her biri. Kale mazgallarının iki y
  • basamaklı piramit (Mimarlık) Dört bir yönden tepeye doğru basamaklı olarak kurulmuş piramit. a. bk. mastaba, piramit.
  • baskı örneği (Resim) Oymabaskı örneklerinden her biri. Basılmış oymabaskı resim.
  • baskı resim sanatları (Resim) Düz, derin ve yüksekbaskı ile ilgili taşbaskı, oymabaskı, ağaçbaskı gibi teknikleri içine alan sanatlar.
  • baskı ressamı (Resim) Baskıresim yapan sanatçı.
  • baş heykeli Başı veya vücudun üst kısmını gösteren heykel.
  • baş ressamı Baş resmi yapan kişi.
  • başheykeli (Heykel) Heykel sanatında başı, göğsü, kimi zamanda omuzları içine alan heykel çeşidi.
  • başkemer (Mimarlık) Bir anakapının silmeli ve süslü kemeri.
  • başkemer kaburgası (Mimarlık) Bir kemeri çerçeveleyen silme.
  • başkilise (Mimarlık) Piskoposluk makamı olan büyük kilise.
  • başkiriş (Mimarlık) Yunan ve Roma mimarlığında dış sütunların üzerine yatay olarak gelen kiriş.
  • başlık tablası (Mimarlık) Sütun başlıkları üzerine konan ve kenarları başlıktan dışarı taşan taş plak.
  • başresmi (Mimarlık) Belli bir kişinin görünüş özelliklerini veren heykel, resim ya da baskıresim.
  • başressamı (Resim) Başresmi yapan ressam.
  • bauhaus (Resim, Mimarlık, İç Mimarlık) Almanyada 1919-1933 arasında öğretim yapmış, mimarlık çevresinde bütün sanatları eski Ortaçağ anlayışındaki atölyelerde
  • bazilika (Mimarlık) (Yun. basileus = kral) 1. Kral sarayı. 2. Dikdörtgen biçiminde, sonunda bir çıkıntısı olan Roma mahkemesi. 3. İçi iki sıra sütunla ortadaki
  • beden duvarı bk. ana duvar
  • belgi Eskiden dükkan ve mağazaların kapıları üstünde, o dükkan ya da mağazanın nişanı olarak asılan, demirden yapılmış, üsluplaştırılmış hayvan biçimlerinde
  • belirsiz İlk bakışta göze çarpmayan ve dikkatli bakılmadıkça görülmeyen şekil ve çizgiler. (Resim)
  • benzeti (Resim, Heykel) Özgünden çıkarılmış benzer yapıt.
  • benzeti ressamı (Resim) Büyük sanatçıların yapıtlarını özgününe bakarak yapan ve benzeti olduğunu belirten ressam.
  • benzetici ressam (Resim) 1. Büyük sanatçıların üslûbunda çalışarak yaptığı işleri özgün yapıt diye satan sahteci ressam. 2. Büyük sanatçıların yapıtlarından bazı bölüm
  • bereket boynuzu (Süsleme) İçinden çiçek ve meyvelerin taştığı, barış ve bolluk simgesi olan boynuz örgesi.
  • beşikçatı (Mimarlık) Mahya aşığından başlayarak yalnız iki yana eğimi olan çatı. a. bk. çadırçatı, sundurma çatı, kırmaçatı, oturma çatı.
  • beşikkemer (Mimarlık) (Lat. cingere = kuşatmak) Yarım çember biçimi kemer.
  • beşiktaş (Heykel) İçinde ölülerin yerleştirildiği, sanatlı bir işçilikle yapılmış, üzerinde kabartmalar bulunan, süslü taş tabut.
  • beşiktonoz (Mimarlık) Kesiti yarım silindir biçimindeki tonoz. a. bk. tonoz, manastır tonozu.
  • beti (Resim, Heykel) Resim ve heykel sanatlarında insan ve hayvan biçimlerine verilen ad.
  • betili (Resim, Heykel) İçinde insan, hayvan ve doğa öğelerinin yer aldığı resim ya da heykel. a. bk. beti, betisiz sanat.
  • betili sanat Doğanın görünen biçimlerini ele alıp işleyen sanat.
  • betim (Resim, Heykel) Her hangi bir şeyin resmi, heykeli.
  • betisiz sanat (Resim, Heykel) İnsan, hayvan ve doğa öğelerini düşünmeden başlanılan ve bitmiş görünüşünde bu öğeleri yansıtan en ufak bir iz bulunmayan yapıt. a. bk
  • beyaz boya bk. ak boya
  • bezek (Süsleme) Bezeme içinde bir tek süs örgesi. a. bk.bezekleme, örge, su.
  • bezekçil (Süsleme) Süsleyici (öğe, yapıt)
  • bezekleme (Süsleme) Çeşitli bezeklerden meydana gelen süsleme.
  • bezeyici (Süsleme) Bezekleme yapan ressam.
  • bezir isi (Resim) Bezir yağının yakılması ile elde edilen is; tuşe mürekkebi yapımında kara boya olarak kullanılır.
  • bezir verniği (Resim) Kaynatılmış keten tohumu yağı.
  • biçim bozma (Resim, Heykel, Mimarlık) Model olarak alınan nesnenin görünüşünü, yorum amacıyla, değiştirme.
  • biçimci (Resim, Heykel, Mimarlık) Biçimi anlatımda abartan. a. bk.biçimcilik, biçim.
  • biklinum (İçmimari) Romalılarda iki kişinin uzanarak yemek yediği bir çeşit kerevet, sedir, divan. a. bk. seki.