güzel sanatlar

1.009 anlam
  • bindirmetaşı (Mimarlık) Ayaklar üzerinde kemer ya da tonoz eğrisinin başladığı yere konan çıkıntılı üzengi kısmı; yastık taşı da denir.
  • binektaşı (Mimarlık) Eskiden, konak ya da sarayların önünde ata binmede kolaylık sağlayan ve üç dört ayak merdivenle çıkılan set.
  • bingi (Mimarlık) Kemerler üzerine oturtulmuş kubbe ile kemerlerin arasını kapatan üçgen biçimindeki kubbe parçalarından her biri. a. bk. köşebingisi.
  • bingi alınlığı (Mimarlık) Binginin sarkıtlarla ya da boya ile süslenmiş yüzeyi. a. bk. bingi.
  • birleşik sergi (Resim, Heykel) Birden çok sanatçının yapıtlarını içine alan sergi.
  • bitüm (Resim) Asfalttan yapılan sepya renginde bir çeşit boya; yağlıboya resimde kullanılır.
  • bodrum (Mimarlık) Evlerde yer katının altında, toprak düzeyinin aşağısında bulunan bölüm.
  • boşluk korkusu (Süsleme) Süslenecek bir yüzeyi, boş kalacak korkusu ile gereğinden çok doldurma.
  • boy heykeli otomatik Ayakta, dikili insan heykeli. (Heykelcilik, Arkeoloji)
  • boya (Resim) Başka cisimlerin yüzeyinde renkli bir katman oluşturmada kullanılan özdek. a. bk.boyayıcıboyalar.
  • boya tablası (Resim) Ressamların boyalarını üzerinde karıştırdıkları ince, dikdörtgen biçimindeki tahta.
  • boyabıçağı (Resim) Resim yaparken boya karmağa ve sürmeğe yarayan araç.
  • boyaresim (Resim) Boya ile yapılmış resim. Bir sanatçının doğa ya da toplumsal olaylar karşısında, hatta sanat yapıtları karşısında kendi iç davranışını boya il
  • boyayıcı boyalar (Resim) Bünyelerindeki renkli özdeği kusan ve başka özdeklere geçiren özdekler. Örneğin kumaş boyaları, saçboyaları gibi. a. bk. boya, renkli özdekler
  • boyheykeli (Heykel) (Lat. stare = ayakta olmak) Ayakta dikili insan heykeli.
  • bölme duvarı (Mimarlık) Bir yapıda iç bölümleri birbirinden ayıran duvarların her biri içduvar.
  • bölücü kemer (Mimarlık) Bir yapıda ortasahanı yansahından ayıran kemerlerden her biri.
  • burç (Mimarlık) Kalelerde yüksek savunma kulesi.
  • burgaçlı sütun (Mimarlık) Çevresi sarmal yivli sütun.
  • burgaçsüs (Süsleme) Burgaç biçimindeki süs.
  • büst bk. başheykeli
  • bütünlük (Resim, Heykel, Mimarlık) Resim, heykel ve mimarlık yapıtlarında öğelerin uyumlu olarak bir araya gelmesi.
  • büyük tekke (Mimarlık) Eskiden tarikata bağlı olanların merkez kabul ettikleri ve toplanıp ayin yaptıkları dinsel yapı.
  • cam mozaik (Resim) Renkli taş parçaları yerine cam parçalarından yapılan mozaik.
  • camboyama resim (Resim) Bir camın bakılacak yüzüne değil, arka yüzüne tutkal boya ya da yağlıboya gibi kapatıcı boyalarla yapılan resim.
  • camgöbeği (Resim) Camın kalınlık kısmında görülen yeşile çalan renk.
  • cami (Mimarlık) Müslümanların içinde toplanıp tapındıkları yapı. Esascami ve avlu gibi iki bölümü vardır. Esascami, mihrap, mimber, vaiz kürsüsü ve dikdört
  • camresim (Resim) Renkli camların kesilip, birbirlerine kurşun çubuklarla bağlanması ile yapılan pencere ya da resim.
  • canlandırım (Mimarlık) Ortada kalan kalıntılarına göre bir yapıtın ana tasarısına uygun yeniden çizimi.
  • canlı model (Resim, Heykel) Betili resim ya da heykel çalışmalarında yararlanılan kadın ya da erkek model.
  • cehennemlik (Mimarlık) Hamamların ısıtılması için döşeme taşları altında sıcak hava ve dumanın geçtiği yol. a. bk. dühenk.
  • cennet yeşili (Resim) bk. tavus yeşili.
  • cumba (Mimarlık) Yapıların yerkatı üstündeki katlarında, anaduvarların dışına, sokağa doğru çıkıntı yapmış oda.cumbaların üstü örtülü, önü açık ya da kafesl
  • cücedalız Roman kiliselerinde genellikle apsis'in üstünde yer alan ve dış duvarlar üzerinde sütunları bulunan, süs amacıyla yapılmış kör geçit.
  • cümle kapısı bk. ana kapı
  • çadırçatı (Mimarlık) Ortasından başlayarak dört bir yöne eğik yüzeyleri olan çatı. a. bk. beşikçatı, sundurmaçatı.
  • çağcıl (Resim, Heykel, Mimarlık) Çağdaş anlayışla yapılmış (yapıt).
  • çağcıllık (Resim, Heykel, Mimarlık) Çağdaş anlayışa uyarak sanat yapmak görüş ve inancında olma.
  • çalak fırçalı Özgür fırça vuruşlarıyla çalışılmış (resim).
  • çankulesi (Mimarlık) Kiliselerde, önyüzün yanlarına, önyüzün tam üstüne ya da orta sahın ile çarpaz şahının kesiştiği yerin üstüne yapılan, çan takılmış kule.
  • çapraz sahın (Mimarlık) Kiliselerde orta ve yan sahınları koronun önünde dikey olarak kesen sahın. Karşıt sahın.
  • çardak (Mimarlık) Sarmaşıklı ağaç, asma ya da çiçek sardırılan direkler üzerine oturtulmuş kafesli çatı. Tarla bekleyenlerin, içinde ya da üstünde oturup yat
  • çatı bağlaması (Mimarlık) Beton dökülmüş düz çatı tabanı üzerine kurulan çatının altgergi ve iki üsbaşlıktan meydana gelen, dikine konulmuş çatı katı üçgenlerinden h
  • çatı katı (Mimarlık) Yapılarda çatının bulunduğu yerin orta bölümünü kaplayan ve anaduvarlar üzerinde penceresi bulunmayan kat.
  • çatı kulesi (Mimarlık) Ortaçağ kiliselerinde, ortasahın ile çaprazsahının kesiştiği kare üzerine gelen kule.
  • çatı makası (Mimarlık) Makaslardan meydana gelen çatı. a. bk. makas, altgergi, üsbaşlık, dikme, baba, çatı aşığı.
  • çatı örtüsü (Mimarlık) Çatının akmasına engel olan kiremit, oluklu saç vb. kaplama gereçleri.
  • çatıaşığı (Mimarlık) Aynı yükseklikte olan çatı merteklerini birbirlerine bağlayan hatıllardan her biri. a. bk. mertek, mahya aşığı.
  • çatma (Resim, Heykel) 1. Heykel çamurunu ayakta tutacak demir çubuk ve tel iskelet. 2. Kurşun çubuklardan yapılan camresim iskeleti.
  • çelik kalem (Resim) Oymabaskıda maden plak üzerine resim kazımağa yarayan ucu sivri çelik çubuk. a. bk. oyma kalemi.