müstakim münasebet ne demek?

doğrusal bağıntı

1. Bağımsız değişkendeki değişmelerin bağımlı değişkene değişmez ölçülerde yansıdığı ve çizgesel anlatımı bir doğru olan bağıntı, bkz. eğrisel bağıntı.
2. Linear correlation.

müstakim

1. Doğru, doğruluktan şaşmayan.
2. Doğrulu.
3. Düz, dik. temiz, namuslu.
4. Doğru, istikametli.
5. Namuslu.

müstakim ül cenah

1. Bk. düzkanatlılar

münasebet

1. İki şey arasındaki uygunluk
2. Sebep, vesile, gerekçe, neden.
3. İlişik, ilişki, ilinti
4. Bk. bağlılık derecesi
5. Bk. bağıntı
6. Bk. bağlılık
7. İki şey arasındaki tenasüb, uygunluk, yakınlık, bağlılık, mensubiyet, yakışmak, vesile, alaka.
8. Relation.
9. Connection.
10. Intercourse.