ikinci tür dağılım ne demek?

ikinci

1. İki sayısının sıra sıfatı.
2. Sırada önem bakımından birinciden sonra gelen
3. Değer ve kalitece birinciden sonra gelen
4. Yeni, bir başka.
5. Birinciden sonra gelen kimse veya nesne
6. Runner up.
7. Secondary.
8. Second.
9. Deutero-.
10. Vice-.

ikinci ad

1. Alias.

tür

1. Çeşit, cins.
2. Ortak özellikleri olan bireylerin tamamı, cinslerin ayrıldığı bölüm.
3. Kendi içinde bir birim olan ve üzerinde cins kavramının bulunduğu mantıksal kavram.
4. Türlü.
5. Kendi içinde bir birim olan ve üzerinde cins kavramının bulunduğu mantıksal kavram. // Ama bu cins kavramı, kendi üzerinde bir başka cins varsa, yenidentür durumuna gelir ve bu böyle sürüp gidebilir. Mantık diliyle: Bir A sınıfı , bir başka sınıfın, B sınıfının kapsamı içindeki bir bölümü kurduğunda: B cinstir, A datür. (Ör. Hayvan canlı varlık karşısındatürdür, aslan karşısında cinstir.)
6. Birbirinden üreyen ve dirimbilimsel açıdan akraba olan canlı varlıklar öbeği. (Ör. Arslan ya da insan.
7. Kimyada atom, molekül, iyon veya radikale verilen genel ad.
8. Biyolojide cinslerin ayrıldığı alt bölüm.
9. Kalıtsal yapıya bağlı olarak ortak karakterlere sahip olan ve kendi aralarında birleştirildiklerinde döl verme yeteneğinde yavrular elde edilen bireylerin oluşturduğu hayvan grupları.
10. Birbirlerine benzeyen, yalnızca kendi aralarında verimli gen alışverişi yapabilen bireylerin oluşturduğu canlı grubu, spesiyes.

dağılım

1. Bir toplumda, bir kümede incelenen bir veya birçok özelliğin zamana, yere, seçilen herhangi bir değişkene göre hesaplanan sayısal ve oransal dağılışı.
2. Bir ses biriminin, anlam biriminin değişik kullanım veya bağlamlardaki çevrelerinin tümü.
3. Ulusal gelirin toplumun bireyleri veya kesimleri arasındaki dağılışı
4. Mal üretiminde, katkıda bulunanlara, üretilen mallardan herhangi bir ölçüde verilmesi, dağıtılması.
5. Birleşiminde kütle içinde tamamen eşit olarak dağılmış gerçek veya koloidal eriyik biçiminde başka bir madde bulunan katı, sıvı veya gaz durumundaki bütün cisimler.
6. Dağılarak birbirinden ayrılma.
7. Bir niceliğin işlevi olduğu bir değişkenin değerleri üzerinde ağırlıklı üleşimi.
8. Bk. yükdağılımı, erkedağılımı.
9. Değişik dalga boylarından oluşan ışığın, kırınım göstergesi dalga uzunluğuna göre değişen bir ortamın yüzeyinde, kendini oluşturan dalgalara kırınım yoluyla ayrılması.
10. Karmaşık bir ışınımın tekrenkli bileşenlerine ayrılması.