blow out coil ne demek?

üfleme

1. Üflemek işi.
2. Insufflation.

blow out

1. Patlamak (lastik), püskürmek, üflemek, atmak (sigorta), dinmek (fırtına), üfleyip söndürmek (mum)
2. Patlama, hava kaçırma, öfkelenme, kudurma, eğlence, cümbüş, alem

blow off

1. Uçur

out

1. Dışarı çıkarmak, çıkarmak, dışarı atmak, kovmak, nakavt etmek
2. Dışarı!, defol!, çık dışarı!
3. Ünlem,, dışarı dışarıda
4. Dışarıya
5. Dışında
6. Arasından
7. Meydana, ortaya
8. Sız (kalmış)
9. Bütün bütün, tamamen: sonuna kadar
10. Yüksek sesle

coil

1. Bir mıknatıs ve bu mıknatısın çevresine sarılmış, oluşturduğu manyetik alan yoluyla çalgıdaki tel titreşiminin ses sinyaline dönüşümüne olanak sağlayan ve dışına yapıştırılan bir bez ile yalıtılan iletken tel yumağından oluşan alet.
2. Sarmak, dolamak, kangal yapmak, bukle yapmak, sarılmak, dolanmak
3. Kangal
4. Sarmak veya sarılmak
5. Halka, kangal şeklinde boru
6. Halka şeklinde kıvrılmış saç
7. Elek bobin
8. Kangal etmek veya olmak
9. Roda etmek primary coil birinci devre bobini