asıl ötümsüz ne demek?

asıl ötümlü

1. Bkz. Ötümlü abanık.

asıl

1. Bir şeyin kendisi, örnek, kopya karşıtı.
2. Gerçeklik, esas, hakikat.
3. Kök, köken, kaynak.
4. Soy, nesep
5. Gerçek, esas
6. Aranılan nitelikleri en çok kendinde toplamış olan.
7. Bir görevde sürekli bulunan, yedek karşıtı.
8. Bir şeyin temelini oluşturan, ana.
9. Yeniçeri ocağından olanların ulufelerini gösteren defterin özgün nüshası.
10. Gerçekten, gerçek olarak

ötümsüz

1. Ses telleri titreşmeden oluşan, titreşimsiz ses veren (ünsüz).
2. Ciğerlerden gelen havanın ağız boşluğundaki tam kapalı veya yarı kapalı engellere çarpmasıyla oluşan, titreşimsiz ses veren (ünsüz), titreşimsiz, süreksiz, tonsuz, sedasız: ç, f, h, k, p, s, ş, t.
3. Phonetics unvoiced (consonant).