tarih

2.277 anlam
  • altı orun Yüksek devlet görevlerinin altısı: nişancılık, şıkk-ı evvel, şıkk-ı sanî, şıkk-ı salis defterdarlıkları, reisül-küttaplık, deftereminliği.
  • altı vergi Devlet borçları karşılığı olarak Düyûn-ı Umumiye İdaresine verilmiş olan ulusal gelirlerden altısı: ipek, tütün, balık avı, tuz, içki ve damga pulu ve
  • altıbölük bk. kapıkulu süvarisi.
  • altın kozak Yabancı hükümdarlara gönderilen padişah mektuplarının içine konduğu altın işlemeli, altın yaldızlı ya da som altından yapılmış kap.
  • altmışlı İlmiye aşamalarından sahn-i seman ile musıla-ı Süleymaniye arasında bir derece.
  • altuna otomatik Tuna Irmağı'nın gün batarken aldığı durum için Osmanlıların verdiği ad.
  • aman belgesi Savaşta teslim olanlara verilen, mal ve canlarına dokunulmayacağını bildirir belge.
  • amanlı Osmanlı ülkelerinde oturmasına izin verilen yabancı uyruklu kimse.
  • amanlı Yabancı ülkelerde dolaşan ya da oturan Müslüman.
  • amanname bk. aman belgesi
  • amedı i divan ı hümayun bk. ametçi
  • ametçi Padişah divanının türlü kalemlerinde görev yapan başyazmanlara verilen ad.
  • amfor Eski Yunan ve Romalılarda karnı dar ve boynu uzun olan toprak testilerine verilen ad.
  • anadefteri İstanbul'a getirilen yeni devşirme oğlanlarının adlarını, kimliklerini, devşirildikleri sancak, kaza ve köylerin, babalarının, sipahilerinin ve sürücü
  • anadolu defterdarı Osmanlılarda defterdar sayısı ikiye çıkarıldığında Anadolu'nun maliye işlerine bakmakla yükümlü kılınan deftardara verilen san.
  • anadolu kazaskeri Aşama olarak Rumeli kazaskerinden sonra gelen ve Anadolu ile ilgili işleri yürüten kazasker. bk. kazasker.
  • anadolu muhasebe kalemi Anadolu'daki padişah ve vezir vakıfları ile Erzurum dışında Anadolu kalelerinin hesaplarına bakan, sadrazamlığa bağlı örgüt.
  • anahtarağası Hasoda örgütünde hasodanın güvenlik işlerinden sorumlu olan görevli.
  • anlaşık devletler Birinci Dünya Savaşından önce bağdaşık devletlere karşı aralarında anlaşan Almanya, Avusturya-Macaristan ve İtalya devletlerine verilen ad. bk. üçlü a
  • antlaşma İki ya da daha çok devlet arasında yapılan bağlayıcı yazılı sözleşme.
  • ara yı umumiye bk. tümdanış
  • arazi i emiriyye bk. beylik toprak
  • arazi i metruke bk. bırakık toprak
  • arazi i mıriyye bk. beylik toprak
  • arda otomatik Sopalı çavuş.
  • ardahan otomatik Ardalı padişah.
  • areopag Eski Atina'da, toplandığı yerin adına göre anılan yüksek yargıçlar kurulu.
  • areopagit Eski Yunanistan'da ölünceye dek yerinde kalmak üzere, en saygın kimseler arasından seçilmiş yüksek yargıç, areopag üyesi.
  • arhont Eski Yunanistan'da en yüksek dokuz devlet görevlisinden her biri.
  • arma Bir devletin, bir soyun ya da bir kentin simgesi olarak bilinen im.
  • arpa emini Hasahıra, ot, arpa vb. hayvan yiyecekleri ile gereçleri sağlayan görevli.
  • arpalık Osmanlılarda görevi sona eren ya da emekli olanlara bağlanan ödenek.
  • arpalık Genel olarak ileri gelen görevlilere verilen ek ödenek.
  • arpalık İlmiye sınıfının ileri gelenlerine bağlanan ödenek.
  • arz ı mevud bk. kutsal ülke
  • arz ı mukaddes bk. kutsal ülke
  • arz kapısı bk. akağalar kapısı.
  • arz odası Padişahın, sadrazam ile divan ileri gelenlerini ve yabancı elçileri kabul ettikleri oda.
  • arz tezkeresi bk. telhis.
  • arzağaları Hasoda görevlilerinden padişaha arz iletmeye yetkili en kıdemli dördü: hasodabaşı, silahtarağa, çuhadar, rikâbdar.
  • asakir i mansure yi muhammediye bk. mansure askeri
  • asaletmeap Asil kişilere hitap ederken kullanılan saygı sözü.
  • asarıatika bk. örencik
  • ases bk. yatakçı
  • asesbaşı Ocaktaki askerî görevi yanısıra başkentin düzenini korumakla da yükümlü olan 28. ortanın çorbacısına verilen ad.
  • asesbaşı otomatik Yeniçeri Ocağındaki askerî görevinin yanı sıra, başkentin düzenini korumakla da yükümlü olan yirmi sekizinci ortanın çorbacıbaşısı.
  • asıl Yeniçeri ocağından olanların ulufelerini gösteren defterin özgün nüshası.
  • asitane kaymakamı bk. kaymakam paşa.
  • askeriler Osmanlı toplumunda, gördükleri hizmet karşılığı olarak vergi yükümlüsü olmayan asker, ilmiye ve başka beratlılar sınıflarının genel adı.
  • askeriye Osmanlılarda askerlik işleriyle uğraşan görevliler.