güzel sanatlar alanındaki kelimeler

güzel sanatlar

1.009 anlam

abidevi bkz. anıtsal
acaib i seba i alem bk. dünyanın yedi tansığı
açık kompozisyon (Resim) Betilerin tüm olarak tablo sınırı içine sığmadığı kompozisyon türü. a. bk. kapalı kompozisyon.
açık koyu (Resim) Resimde belirtilecek önemli yerlerin koyu-açık lekeler zıtlığı içinde anlatımı. Işık-gölge sözcüğü de aynı anlamda kullanılır.
açıkhava resmi (Resim) Konu olarak doğayı gösteren resim.
açıkhavacı (Resim) Açıkhava resmi yapan sanatçı.
ağaç heykelciliği (Heykel) Ağaç tomruğundan heykel yontma işi.
ağaç kaplama İnce tahta latalar ile yapılan duvar kaplaması. Mermer benzetlemesi duvarlar için de bu sözcük kullanılır.
ağaç oyma (Resim) Oymabaskı sanatlarından bir düzbaskı tekniği. Düz yüzeyli bir tahtanın üzerine çizilen resmin basılacak yerleri bırakılıp basılması istenmeyen
ağırlama günü (Resim) Bir serginin kamuya açılmadan önce, çağrılanlara gösterildiği gün.
ağtonoz (Mimarlık) Gotik mimarlığında kullanılmış, ağ biçiminde parçalı tonoz. a. bk. haçtonoz, beşiktonoz, taraktonoz.
aıca (Resim, Heykel, Mimarlık) Uluslararası Sanat Eleştiricileri Derneği'nin Fransızcasının kısaltılmış adı. Ayka okunur.
ak boya (Resim) Süt rengindeki boya. a. bk. kurşun beyazı, çinko beyazı.
akademisel (Resim, Heykel) Geleneksel bir görüş içinde yapılmış, kişilikten yoksun (resim ya da heykel çalışması).
akrolit (Heykel) Eski Yunan'da vücut kısmı yıldızlanmış tahtadan; baş, el ve ayakları mermerden yapılmış heykellere verilen ad.
akvatinta bk. lekebaskı.
akvatinta Lavi denilen usulde yapılan ve sulu boya resimlerine benzeyen bir çeşit ofort kazı.
al alev kırmızısı
alçak kabartma (Heykel) Heykel sanatında, yüzeyden dışarı çıkıntısı az olan kabartma. a. bk. kabartma, yüksek kabartma.
alçak kabartma otomatik Heykel sanatında, yüzeyindeki çıkıntısı az olan kabartma.
alçak kemer (Mimarlık) Yüksekliği açıklığının yarısından daha küçük olan kemer. a. bk. kemer, sivri kemer, yuvarlak kemer, eşeksırtı kemer, atnalı kemer
alçı kalıp (Heykel) Bir şeyin üzerine alçı dökülerek alınan kalıp. Bu kalıbın içine alçı dökülür ve özgünün bir kopyası çıkar. a. bk. ölü kalıp, çoğaltma kalıbı.
alçı kazıma resim (Resim) (İtal. : sgraffiare = kazıma) Alçı üzerine yapılan kazıma resim. a. bk. kazıma resim.
alemci (Mimarlık) Camilerin kubbelerine, minarelerine alem yapan ve takan kimse.
alınlık tablası (Mimarlık) Kemerli pencere ya da kapıların silmeli çerçevelerinin üst kısmı ile kemer eğrisi arasında kalan doldurulmuş bölüm.
alıştırmak Resimde bir şeklin kenarındaki çizgileri ve renklerini yanındaki şekillerin veya arka zeminin renklerine göre içinde eriterek çevre çizgilerini belirs
alizarin kırmızısı (Resim) bk. kökkırmızısı.
alkazar (Mimarlık) Endülüs Araplarından kalma saraylara İspanyolların verdiği ad.
allegori bk. tasarıvarlık
allegori Herhangi bir fikri ya da soyut düşünceyi resim veya heykel ile gösterme.
almaçlı düzen (Mimarlık) Roman bazilikalarında, ortasahınları yansahınlardan ayıran sütun ve kemerlerin ya bir sütun bir kemer, ya da iki sütun bir kemer biçiminde
altgergi (Mimarlık) Çatımakası üçgeninde iki üstbaşlığı alttan birbirine bağlayan kuşak. a. bk. çatı makası, üstbaşlık, mertek, payanda.
altınkesit Bir doğru parçasının eşit olmayan iki parçaya bölünmesi, öyleki küçük parçanın büyük parçaya oranı, büyük parçanın tüm doğru parçasına oranına eşit ol
altlık (Heykel) Baş, gövde ya da boy heykellerinin yerden yüksekçe durması için altlarına konulan taş ya da ağaçtan taşıyıcı bölüm.
amfiprostilos (Mimarlık) bk. dört sütunlu.
amor Heykel ve resimlerde küçük kanatlı çocuk şeklinde yapılan aşk sembolü.
ampir üslubu (İçmimari) Mısır ve Roma ev eşyalarının biçimlerinden esinlenerek yapılmış Napolyon Bonaparte çağı iç mimarlık üslûbu.
ana duvar (Mimarlık) Bir yapının dört bir yönünü çevreleyen kalın dış duvar.
ana kapı (Mimarlık) Bir yapının zengin biçimde süslenmiş, büyük önkapısı.
ana kubbe (Mimarlık) Camilerde ayaklar ya da ana duvar üzerindeki kasnağa oturtulmuş kubbe; orta kubbe.
ana motif (Resim, Heykel, Mimarlık) Bir eserde sık sık tekrarlanarak ona özellik kazandıran motif.
ana renk (Resim) Sarı, kırmızı ve mavi.
ana yapı (Mimarlık) Bir yapı bütünü içinde yükseklik ve biçim bakımından göze çarpan, önemli bölüm.
angob Çinilerin üzerine sürülen beyaz sır.
anıt (Heykel, Mimarlık) Bir kişi ya da bir olayın anısı için dikilen yapı ya da heykel.
anıt mezar (Mimarlık) Görkemli, anıtsal mezar.
anıtsal (Resim, Heykel, Mimarlık) Anıta benzer, anıtla ilgili.
ankadrman Çerçeveleme, pervazlama.
anten tapınağı (Mimarlık) Ön ve arka yüzünde ikişer sütun bulunan Yunan tapınağı.
antik (Heykel, Mimarlık) İlkçağdaki büyük uygarlıkların, özellikle eski Yunan ve Roma'nın klasik yapıtlarına verilen genel ad. Ancak Mısır ya da Mezopotamya