yan biçim ne demek?

değişken şekil

1. Aynı anlam ve görevdeki bir şekil bilgisi biriminin ses yapısı bakımından farklılaşan türü; şekil bilgisinin anlamlı bir küçük ögesi olan bir kelime kökünün veya belirli görevler ile buna eklenen bir ekin farklı ses yapısına girmiş olan biçimi. Söz gelişi lehçe ve ağız ayrılıklarına göre ve çeşitli nedenlerle bazı köklerin bez/böz, er/ir «erken», çez-/çöz-, erte/örte «ertesi gün»; baba/buba, bıldır/bildir «geçen yıl», ıldız/yulduz biçimlerinde ses değişmesine uğraması. Aynı durum ekler için de söz konusudur. -DI / -DU geçmiş zaman ekinin ünlü ve ünsüz uyumlarına bağlı olarak -dı/-di, -du/-dü, -tı/-ti, -tu/-tü, -DUK geçmiş zaman sıfat-fiil ekinin yine aynı nedenlerle -dık/-dik, -duk/-dük, -tık/-tik, -tuk/-tük biçimlerine dönüşmesi gibi: al-dı, ver-di, oku-du, gör-dü, aç-tı, biç-ti, tut-tu, öt-tü, tanı-dık, bil-dik, tut-tuk (ğ) umuz iş, yürü-dük (ğ)ümüz yol vb.
2. Allomorph.
3. Allomorphe

biçim

1. Bir nesnenin dış çizgileri bakımından niteliği, dıştan görünüşü, şekil, eşkal
2. Biçme işi.
3. Disketi zararlı ögelerden temizleme.
4. Bilgisayarda disketi kullanılabilir duruma getirme.
5. Yazı ve simgelerin bilgisayarda kullanılmaya elverişli düzeni, format.
6. Herhangi bir şeyin benzeri.
7. Tarz
8. Yakışık alan şekil, uygun şekil
9. Sanat ve edebiyat eserlerinde dış görünüş, form.
10. Dış görünüş; bir cismin yapısını ortaya koyan çevre çizgilerinin bütünlüğü.