son ses türemesi ne demek?

son seste türeme

1. Kelime sonunda ünlü veya ünsüz türemesi olayı: kehruba / kehribar, radyo / radyon, belki / belkit, hem / hemi / hemin, gayrı / gayrın, gibi / gibin, peyda / peydah, tali’ > talih vb.
2. Epithesis.
3. Epithese

son

1. En arkada bulunan.
2. Şimdiki zamana en yakın zamandan beri olan veya bu zamanda yapılmış, olmuş olan, ilk karşıtı
3. Etene.
4. Olum.
5. Bir şeyin en arkadan gelen bölümü, bitimi, nihayet, akıbet.
6. Uç, sınır.
7. Artık ondan ötesi veya başkası olmayan
8. Olanca
9. Etene.
10. Bk. eş

son adam

1. Futbolda savunmanın gerisinde görev yapan, önündeki savunma oyuncularını kontrol eden, yöneten, yardımcı ve serbest hareket edebilen savunma oyuncusu, libero.

ses

1. Ciğerlerden gelen havanın ses yolunda yaptığı titreşim
2. Duygu ve düşünce
3. Herhangi bir davranış, tutum karşısında uyanan ruhsal tepki.
4. Aralarında uyum bulunan titreşimler.
5. Kulağın duyabildiği titreşim, seda, ün
6. (Derleme.. fonem,ses unsuru,seslik, ün) Kulağın duyabildiği titreşim.
7. İşitme duyusunu, uyaran dalga; bu tür dalgaların beynin işitme özeğini etkilemesi.
8. Titreşimli bir kaynaktan çıkan, belirli bir ortamda uzunlamasına dalgalar biçiminde yayılan basıncın etkisiyle kulağın algıladığı duyu.
9. Sono-.
10. Phono-.

türeme

1. Aynı kökten çıkma, iştikak.
2. Türemek işi.
3. Bk. ünlütüremesi.
4. Reproduction.
5. Breeding.
6. Springing up.
7. Appearing suddenly.
8. Parvenue.