metal deformasyonu ne demek?

deformation

1. Bkz. deformasyon
2. Şeklini veya biçimini bozma, çirkinleştirme
3. Sakatlık
4. Tazyik altında şekil değişimi
5. Biçimsizleştirme

metal

1. Dizgi makinelerinde satırları oluşturmak için eritilen antimon ve kurşun alaşımı.
2. Çok yüksek elektrik ve ısı iletkenliği, kendine özgü parlaklığı olan, oksijenli birleşimiyle çoğunlukla bazik oksitler veren madde, maden.
3. Ağır, sert, parlak, dövülebilir özellikler gösteren, ısıyı ve elektriği iyi ileten katı haldeki öğeler ya da alaşımlar. Bunların iç yapıları mini buzsullardan oluşmuştur.
4. Ağır, sert, parlak, dövülebilir özellikler gösteren, ısıyı ve elektriği iyi ileten katı haldeki öğeler ya da alaşımlar. Bunların iç yapıları mini buzsullardan oluşmuştur.
5. Asitlerdeki hidrojenlerin yerini alabilen, hidroksil köküyle de bazları oluşturan kimyasal öğe. (Genellikle çekilirlik, dövülürlük, parlaklık, ısı ve elektrik iletkenliğiyle belirlenen özellikleri vardır.)
6. Lat: Maden.
7. An element that gives up electrons relatively easily and is lustrous, malleable, and a good conductor of heat and electricity.
8. In heraldry, the colors yellow and white The rules of heraldry forbid placing color on color, or metal on metal.
9. An opaque lustrous elemental chemical substance that is a good conductor of heat and electricity and, when polished, a good reflector of light; most elemental metals are malleable, ductile, and are generally denser than the other elemental substances; metals are structurally distinguished from nonmetals by their atomic bonding and electron availability; the electron band structure of metals is characterized by a partially filled valence band; the 'free electrons' lost from the outer shells of metallic atoms are available to carry an electric current; the defining property of a metal is that it is an element with a positive thermal coefficient of resistivity, meaning the electrical resistivity of a metal continuously increases as temperature increases.
10. Containing or made of or resembling or characteristic of a metal; 'a metallic compound'; 'metallic luster'; 'the strange metallic note of the meadow lark, suggesting the clash of vibrant blades'- Ambrose Bierce.

metal alkil

1. Organik alkil radikalinin metal atom veya atomlarıyla oluşturduğu organo metalik bileşikler ailesinin bir grubu.