kol gücü ile yapmak ne demek?

kol

1. Bir şeyin ayrıldığı bölümlerden her biri, dal, kısım, branş.
2. Bir koltukta, bir divanda kol dayamaya yarayan parça.
3. İnsan vücudunda omuz başından parmak uçlarına kadar uzanan bölüm.
4. Koyun, dana, kuzu vb.nde ön ayağın üst bölümü.
5. Giysinin kolu saran bölümü
6. Ağaçlarda gövdeden ayrılan kalın dal.
7. Makinelerde tutup çevirmeye, çekmeye yarayan ağaç veya metal parça.
8. Bazı çalgıların elle tutulan sap bölümü.
9. Eski alıcı ve göstericilerde, aygıtı çalıştırmak için elle döndürülen, alıcı ya da göstericinin düzeneğini devindiren sap.
10. Tributary.

kol ağzı

1. Giysi kolunun uç bölümü.
2. Wrist band.
3. Cuff.
4. Wristband.

gücü

1. Bez tezgâhında ipliği ayarlayan tezgâh tarağı.
2. Consuming power.
3. Hearness.
4. Leaf.
5. Reed.
6. Weaving reed.

ile

1. Kelimenin sonuna geldiğinde birliktelik, beraberlik, araç, sebep veya durum anlatan cümleler yapmaya yarayan bir söz
2. Bazı soyut isimlere getirildiğinde durum bildiren zarflar oluşturan bir söz.
3. Cümle içinde aynı görevde bulunan iki ögeyi birbirine bağlamaya yarayan bir söz.
4. With.
5. Together with.
6. Withal.
7. Plus.
8. By means of.
9. Hereby.
10. Upon.