icab ı hal ne demek?

1. Bk. hâlin icâbı.

halin icabı

1. Durumun gereği, durumun isteri.

icab

1. Önerme, öneri.
2. Davet: önermeye çağırı ,~ yapmak, ~ da bulunmak: önermek
3. Ister
4. 1. lazım gelme, gerçek. 2. bir sözleşme için ilk söylenen söz. 3. olumlama, olumlu hale gelme.
5. Lazım. Gerekli. Lüzum. Sebeb olmak.
6. Şaşırtmak. Hayran etmek. Hayrete düşürmek. (Osmanlıca'da yazılışı: i'cab)

icabat

1. İcablar. Gerekenler. Lüzum edenler.

ı

1. İzolösin amino asit.
2. Hipoksantin.
3. İyot.
4. İnozin.
5. İyonik kuvvet.
6. Elektrik akımı.
7. İyodun simgesi.
8. Eylemsizlik momenti.
9. İyonik şiddet.
10. I-, iyodür iyonunun simgesi. (II)

hal

1. Çözme, çözülme.
2. Eritme.
3. Karışık bir sorunun içinden çıkma, sonuca varma.
4. Sebze, meyve, bakliyat vb.nin satıldığı yer.
5. Tahttan indirme.
6. Güç, kuvvet, takat.
7. Şimdiki zaman, içinde yaşanılan zaman
8. Durum.
9. Davranış, tutum, tavır
10. Kötü durum, sıkıntı, dert.

Türetilmiş Kelimeler (bis)