held in abeyance ne demek?

held

1. Hold.
2. Tutmak, kavramak, tıkamak, kaldırmak, el koymak, alıkoymak, gözaltına almak, devam etmek, almak, barındırmak, muhafaza etmek, karara bağlamak, çekmek, dayanmak, sadık kalmak, geçerli olmak, durmak

held a grudge

1. Kin besledi, kan güttü, garezi oldu, kin tuttu

in

1. Yaban hayvanlarının kendilerine yuva edindikleri kovuk.
2. Mağara.
3. İnsan.
4. Bkz. kovuk, mağara.
5. Koyun pisliği
6. (edat) içinde, -de, -da
7. Lair.
8. Cave.
9. Hole.
10. Burrow.

abeyance

1. Askıda oluş, muallakıyet in abeyance kullanılmaz durumda, askıda, muallâkta.
2. Geçerli olmama, askıya alınma