(halk etimolojisi) Bir dil için anlamı bilinmeyen veya unutulmuş olan bir kelimenin yakıştırma yoluyla ses ve anlam bakımından dilin kendi kelimelerinden birine benzetilerek yerlileştirilmesi: temr-i hindî («Hint hurması», tamarindus)nin demir hindiye, İt. palla e meza «bir top adı»nın balyemeze, hortansianın ortanca «bir çiçek adı»ya, Tekfurdağının Tekirdağa Erm. Sub-Mari «azize, Meryem»nin Sürmeliye, Galandosun «Eğirdir Gölü yakınında bir yer» Gelendosta, taht-ı kalanın Tahtakaleye, Kartelia «Silifke ile İçel arasında bir yer»nın Konya «kon ya! konsan ya»ya Fr. démocratetan gelen demokratın demirkırata Moğ. Karavulun karakol (<kara-kol)a, Gordion «Polatlı yakınında Frikya devletinin başkenti»un Kördüğüme, (Anatolianın Anadolu (<Ana+dolu)ya dönüştürülmesi gibi. bk. Köken bilimi.
Aynı soydan gelen, ayrı ülkelerin uyruğu olarak yaşayan insan topluluğu.
Aynı ülkede yaşayan, aynı uyrukta olan insan topluluğu.
Yaratma.
Aydınların dışında kalan topluluk.
Belli bir bölgede veya çevrede yaşayanların bütünü
Bir ülke içerisinde yaşayan değişik soylardan insan topluluklarının her biri.
Yöneticilere göre bir ülkedeki yurttaşların bütünü, kamu
Penisin kabuklanması.
Belli bir ülkede yaşayan, kan birliği taşıyan, aynı dili konuşan, benzer yaşama alışkanlıklarını sürdüren, ortak bir tarihi olan insanların oluşturdukları büyük birlik (Halk terimi aynı zamanda; birbirlerinden dil ve köken bakımından ayrı olan, ama ortak bir devlet yönetimiyle birleşmiş bulunan ahali için de kullanılır. Daha geniş anlamda, bir ulusun belli bir çevresi içinde yaşayan bölümü de bu terimle karşılanır: Anadoluhalkı gibi).