öz indükleme ne demek?

öz indüksiyon

1. Inductance.

öz

1. "Kendine, kendi kendini" anlamlarında birleşik kelimeler türeten bir söz.
2. Bir kimsenin benliği, kendi manevi varlığı, iç, nefis, derun, varoluş karşıtı
3. Sulak, verimli yer.
4. Dere, çay.
5. İçine, arılığını, saflığını bozacak hiçbir şey karışmamış olan, saf, arı.
6. Kan bağı ile bağlı olan, üvey olmayan
7. Bir şeyin temel ögesi, künh, zübde
8. Bitkilerin kök, gövde ve dallarının boydan boya ortasında bulunan, hafif, gevrek ve çoğu yumuşak bölüm.
9. Bir şeyin en kuvvetli veya kıvamlı bölümü, hülasa, zübde.
10. Kendi, zat

indükleme

1. İndüklemek işi.
2. Bk. irgitim
3. Uyarma
4. İndüksiyon.
5. Induction, suction.
6. Induction.