uykucu ne demek?

uykuculuk

1. Uykucu olma durumu.
2. Ara ara nöbet halinde gelen aşırı uyku düşkünlüğü.

uyku

1. Dış uyaranlara karşı bilincin, bütünüyle veya bir bölümünün yittiği, tepki gücünün zayıfladığı ve her türlü etkinliğin büyük ölçüde azaldığı dinlenme durumu
2. Çevrede olup bitenin farkında olmama, gaflet, aymazlık.
3. Doğada görülen sükûnet durumu.
4. Gerçeği görememe, aymazlık.
5. Metabolizmanın çok yavaşlatıldığı sakinlik ya da istirahat durumu.
6. (Bak: Kaylule)
7. Sleeping.
8. Rest.
9. Shuteye.
10. Slumbers.