to necessitate ne demek?

zorunlu

1. Doğal olarak kaçınılması imkânsız olan, olumsal karşıtı.
2. Kesin olarak gereksinim duyulan, zaruri, mecburi, ıstırari
3. Zarûrî. ~ durum,zorunluluk durumu: ıztırâr hâli.
4. İsteğe bağlı olmayan.
5. Irremissible.
6. Obligatory.
7. Necessary.
8. Mandatory.
9. Inevitable.
10. Indispensable.

to

1. -e
2. -e doğru, yönüne doğru, tarafına
3. Ile
4. -e kadar, -e değin, derecesine kadar
5. -e dair
6. -e nazaran, -e nispetle
7. -e göre
8. Hakkında, için
9. Mak, mek (mastar edatı).
10. -e dogru

to a call

1. çağrıyı yanıtlamak

necessitate

1. İcap ettirmek
2. Zorunlu kılmak.
3. Gerektirmek, gerekmek