nefsi natıka ne demek?

nefsi amel

1. Amelin ta kendisi. (Osmanlıca'da yazılışı: nefs-i amel)

nefsi emmare

1. Kötüye çeken, kötüyü emreden nefis.
2. İnsanın çirkin ve şeytanın teşviklerine itirazsız ve mücahedesiz tabi olması hali.(Nefs-i emmarenin istibdad-ı rezilesinden selametimiz İslamiyete istinad iledir. O habl-ül metine temessük iledir. Ve haklı hürriyetten hakkıyla istifade etmek, imandan istimdat iledir. H.)(Bir zaman evliya-yı azimeden; nefs-i emmaresinden kurtulanlardan birkaç zattan, şiddetli mücahede-i nefsiyeler ve nefs-i emmareden şekvalarını gördüm. Çok hayret ediyordum. Hayli zaman sonra, nefs-i emmarenin kendi desaisinden başka, daha şiddetli ve daha ziyade söz dinlemez ve daha ziyade ahlak-ı seyyieyi idame eden ve heves ve damar ve asab, tabiat ve hissiyat halitasından çıkan ve nefs-i emmarenin son tahassüngahı bulunan ve nefs-i emmareyi tezkiyeden sonra onun eski vazife-i seyyiesini gören; ve mücahedeyi, ahir ömre kadar devam ettiren bir manevi nefs-i emmareyi gördüm. Ve anladım ki, o mübarek zatlar, hakiki nefs-i emmareden değil; belki mecazi bir nefs-i emmareden şekva etmişler. Sonra gördüm ki, İmam-ı Rabbani dahi bu mecazi nefs-i emmareden haber veriyor.Bu ikinci nefs-i emmarede şuursuz kör hissiyat bulunduğu için, akıl ve kalbin sözlerini anlamıyor ve dinlemiyor ki onlarla ıslah olsun ve kusurunu anlasın. Yalnız tokatlar ve elemler ile nefret edip, veya tam bir fedailikle her hissini maksadına feda etsin. K.L.) (Osmanlıca'da yazılışı: nefs-i emmare)

natıka

1. Talakat-ı lisan, güzel konuşabilme kabiliyeti.
2. Fesahat ve belagatta söyleme kuvveti.
3. Düşünüp söyleme yeteneği.
4. Düzgün ve iyi konuşma yeteneği.
5. Bk. dil uzluğu
6. Söz söyleyen, konuşan.
7. Düşünen.
8. Bildiren, bildirici.
9. (bkz. natık)
10. Düşünüp söylemek hassası.