diş tabibi ne demek?

diş

1. Çene kemiklerinin üstüne dizili, ısırıp koparmaya ve çiğnemeye yarayan sert, beyaz organlardan her biri.
2. Çark, testere, tarak vb. çentikli şeylerdeki çıkıntıların her biri
3. Sarımsak dilimi ve karanfil vb. dişe benzetilen şeylerde tane.
4. Bazı dantel ve işlemelerin kenarlarındaki yuvarlak sivri bölüm.
5. Omurgalı hayvanların çenelerinde veya ilkel yapılı omurgalıların gırtlak ve ağızlarında bulunan kemiksi sert parçalar.
6. Omurgalı hayvanların çenelerinde ya da ilkel yapılı omurgalıların gırtlak ya da ağız duvarında taşıdıkları sert yapılar.
7. Testerelerde kesmeyi sağlayan çıkıntı.
8. Işli birleştirmelerin temel elemanı.
9. Bk. diş
10. Çene kemiklerinde yerleşmiş, alınan gıdaların parçalanmasını ve öğütülmesini sağlayan sert yapılar, dens.

diş tababeti

1. Diş hekimliği.

diş tacı

1. Dişlerin diş etlerinin dışında kalan bölümü.
2. Kesme ve öğütmeye göre çeşitli biçimler gösteren dişin çene kemiği dışında kalan bölgesi. Kron.
3. Dişin alveol dışında kalan distal kısmı, korona dentis.
4. Crown of tooth.
5. Corona dentis.
6. Couronne dentaire

tabb

1. Adet.