base dissociation constant ne demek?

baz

1. Taban.
2. Bir asitle birleştiğinde bir tuz oluşturan madde, esas.
3. Temel, esas.
4. Bk. taban
5. Alkali
6. Nükleotid yapısını oluşturan moleküller.
7. Suda çözündüğünde hidroksil yükünü OH
8. Kimyada tuzun asit olmayan kısmı veya tuzların oluşumu için asitlerle birleşmiş madde veya bir çözeltide hidrojen iyonu (proton) alan madde.
9. Herhangi bir şeyin temeli veya en küçük parçası, bileşiğin ana maddesi.
10. Alkali.

base

1. Temel, esas.
2. Üs.
3. Baz
4. Taban, dip.
5. Kök
6. Basset.
7. Dayandırmak, kurmak, tesis etmek
8. Kaide.
9. Dayanak
10. Sap dibi

base 64 encoded

1. Base 64 kodlu

dissociation

1. Bkz. disosiyasyon
2. Kişilik çözünmesi sonucu çıkan savunma mekanizması
3. Ayırma, ayrılma, ayrışma, çözünme

constant

1. Değişmez
2. Sürekli, devamlı, sabit, daimi
3. Sadık
4. Sabit olan şey
5. Bkz. konstant
6. Aralıksız, sürekli