bağmak ne demek?

bağmancı

1. Geçimini bağ ve bahçecilikte sağlayan kişi. (-Elâzığ)

bağ

1. Sargı.
2. Bağlam, deste, demet.
3. Bir şeyi başka bir şeye veya birçok şeyi topluca birbirine tutturmak için kullanılan ip, sicim, şerit, tel vb. düğümlenebilir nesne.
4. Meyve bahçesi.
5. Üzüm kütüklerinin dikili bulunduğu toprak parçası
6. Bir halat üzerine atılan sağlam, düzgün ve istendiğinde kolayca çözülebilen her türlü düğüm.
7. İlgi, ilişki, rabıta
8. Nota yazarken yan yana gelen aynı veya farklı değerdeki notaların birbirine bağlanarak çalınacağını belirtmek için yapılan yay biçimindeki işaret.
9. Kemikleri birbirine bağlamaya, iç organları yerinde tutmaya yarayan lif demeti.
10. Bir özdecik oluşumunda iki öğeciğin kimi dış eksiciklerinin ortaklaşa kullanımı ile ya da eksicik alışverişi ile sağlananbağlanım.