bağımsız sıralı cümle ne demek?

bağımsız sıralı birleşik cümle

1. Birden fazla bağımsız cümleden oluşan, yalnız başlarına kullanıldıklarında da birer anlam taşıyan; özne, tümleç ve yüklemleri ortak olmayan; ancak, anlamca birbirlerini bütünleyen ve virgül, noktalı virgül veya bağlaçlarla birbirine bağlanan cümleler: Gençlik uçan ümidi bir hakikat hâlinde yakalayan avcıdır ve hayatta her dakikamız uçan bir ümittir ve hayatın bütün sırrı bunların kanadındadır. (Y.K. Karaosmanoğlu, Erenlerin Bağından, s. 100). O şimdi bu karanlığın, bu ıssızlığın dibinde idi ve evin içinde ve mahallede herkes çoktan uyumuştu; bütün ışıklar çoktan sönmüştü. (Y. K. Karaosmanoğlu, Erenlerin Bağından, s. 101). Aydınlığı, vuzuhu herkes gibi severim; hayatı yapan şüphesiz ki onlardır (A.H. Tanpınar, YG, s. 133). Söğüt’te Kuvayı Milliyeyi biz kurduk, biz büyüttük. Taburların başında cepheye gittik, üstümüze düşeni, kelle koltukta yerine getirmeğe çalıştık. (S. Çokum, AB, s. 165) vb.
2. Juxtaposed sentence.
3. Proposition juxtaposée

bağımsız sıralı tümce

1. Anlam bakımından birbirine bağlı olduğu halde özneleri, tümleçleri, yüklemleri ayrı olan tümceler: Şu kuru, çıplak memlekete ulaşmak için neden bu kadar yollar aştık, zahmetlere katlandık, insan bir türlü anlayamıyor iki gün bitmez tükenmez yokuşlar çıktık, bin zahmetle bir hana varıldı; Alabildiğine yağmurlar yağıyor, küçük yokuşlardan denize büyük seller akıyordu vb.

sıralı

1. Sıralanmış, düzenlenmiş, dizili
2. Yere, zamana, konuya, yönteme uygun olan.
3. Sequential.
4. In order.
5. Serial.
6. Serried.
7. Sequent.
8. In-line.
9. In train.
10. Ordered.

cümle

1. Bir yargı bildirmek için tek başına çekimli bir fiil veya çekimli bir fiille kullanılan kelimeler dizisi, tümce
2. Dizge, sistem.
3. Bütün, hep.
4. Herkes
5. Bk. küme
6. Hep, bütün, tam.
7. Sentence.
8. Clause.
9. Proposition.
10. System.