atom bölme ne demek?

atom

1. Eski Yunan filozoflarına göre gerçeğin son, artık bölünemez, bozulamaz diye tasarlanan temel ögeleri.
2. Birkaç türü birleştiğinde çeşitli kimyasal birleşikleri yani molekülleri, bir tek türü ise bir kimyasal ögeyi oluşturan parçacık.
3. Bk. öğecik
4. Bir çekirdek içinde çeşitli sayıda proton, nötron gibi temel parçacıklar ile çekirdek çevresinde çeşitli konumlarda (erke düzeylerinde) yer alan elektronlardan oluşan ve öğelerin kimyasal tepkimelere katılan en küçük birim nicelikli parçacığı.
5. Bir elementin tüm özelliklerini içeren en küçük birimi.
6. Bir elementin tüm özelliklerini içeren en küçük birimi.
7. Eski Yunan filozoflarına göre, gerçeğin son, artık bölünemez, bozulamaz diye tasarlanan temel ögeleri.
8. Birkaç türü birleşince çeşitli kimyasal bileşikleri, bir tek türü ise bir kimyasal ögeyi oluşturan parçacık.
9. Yun. Maddenin bölünemez en küçük parçası manasında eski çağ felsefesinde kullanılan bir tabir, günümüze kadar gelmiş ve ilmi tabir olarak kalmıştır. Atom, maddenin bölünmez bir parçası değil, kendisi de daha küçük parçalardan yaratılmış çok küçük bir alemdir. Dünyada, kainatta ve atom aleminde hep aynı nizam hakimdir. Bugün, dün olduğu gibi maddeci felsefe, maddenin mahiyetini anlamaktan acizdir.
10. Tiny piece of anything the smallest component of an element having the chemical properties of the element.

atom bölünmesi

1. Atomic fission, atomic splitting, atomic decay, atomic disintegration.

atom bomb

1. Atom bombası

bölme

1. Büyük bir yeri, alanı küçük oda veya kısımlara ayıran ince duvar veya tahta perde
2. Kalın ağaç gövdesinden odun veya tekne yapmak için ayrılan tomruk.
3. Gemilerin içinde, su baskını, yangın vb. durumlarda, ara kapılar kapandığında arızanın veya hasarın yayılmasını önlemek için kullanılan birbirlerinden ayrılmış yerler.
4. Cins kavramlarını tür, alt tür kavramlarına ayırma işi.
5. Dört işlemden biri, taksim.
6. Salon, oda, sofa vb. büyük bir yerden ayrılmış daha küçük yer
7. Bölmek işi, ayırma, parçalama, taksim.
8. Meyvelerde mantar hiflerinde, mercanlarda, kalpte, burunda, dilde ve odalı kabuklarda görülen duvar. Perde, septum.
9. Bezlerin lopları arasındaki duvar, iki boşluğu ayıran duvar.
10. Akımsaklarda iki voltluk elektrik gücü taşıyan bölümlerden her biri.