tarih
2.277 anlam- biti bk. ferman, berat.
- bitik Osmanlılarda, 16. yüzyıla kadar, yazılmış kâğıda verilen ad.
- bitikçi Osmanlılarda, 16. yüzyıla kadar, yazman (kâtip) anlamına kullanılan sözcük.
- bizanslı Bizans ve Bizans İmparatorluğu ile ilgili olan.
- bol keseden atmak Bir kimsenin tutamayacağı sözler vermesi ya da yerine getiremeyeceği vaatlerde bulunması.
- bombarda İki direkli bir savaş gemisi türü.Dgr.: italyanca:bombarda
- bostancı Aslında hasbahçeleri bekleme işini yaparken sonraları padişah sarayını korumakla görevlendirilen bir sınıf asker, saray gözetçisi.
- bostancı mumcusu Suç işleyen yeniçerileri yakalamakla görevli bir Babiâli memuru.
- bostancı ocağı otomatik Bostancıların bağlı oldukları ocak.
- bostancıbaşı Bostancı ocağının başı.
- boyar Tuna boyu, Erdel ve özellikle Rusya'da soylulara verilen ad.
- boyar otomatik Çarlık Rusyası`nda yüksek soylulara verilen ad.
- boyunduruk hakkı bk. kulluk hakkı.
- bozdoğan Eskiden kullanılan altı toplu bir gürze verilen ad.
- bozdoğan otomatik Yeniçeriler tarafından kullanılan ve atların eyerlerinde asılı duran altı toplu gürz.
- bölük halkı bk. kapıkulu süvarisi.
- bölükat ı erbaa bk. dört bölükler
- bölükbaşı Yeniçeri ocağı ağabölükleri komutanlarına verilen ad.
- börk Yeniçerilerin giydikleri, ak çuha ya da keçeden yapılmış yuvarlak biçimde başlık.
- brahman Hindistan'da alimler sınıfına mensup kimse
- brik Tek ambarlı, iki direkli, yarım armalı ve çok çabuk giden bir tür savaş gemisi.
- buçuk vermek Yeniçeri erlerinin ulufelerini yarım akçelik bir artırımla yükseltmek.
- buçukçu Alayla camiye giden padişahın dağıtacağı sadakaları taşıyan belli sayıdaki silahtar bölüğü erleri.
- buluntu Kazı, araştırma gibi çalışmalar ya da rastlantı sonucu elde edilen, eski çağlardan kalma nesneler.
- burjuva bk. kentsoylu
- burjuvazi bk. kentsoyluluk
- burluta bk. ateş gemisi.
- bursa üslubu Türk Osmanlı sanatının ilk devri.
- burton Yalnız yelkenle yürüyen bir tür kalyon.
- buyrultu Sadrazam, vezir ve beylerbeyi gibi yüksek devlet görevlilerinin yazılı buyrukları.
- buyrultu Sadrazamın ikindi divanında çıkardığı buyruk.
- buyrultu defteri Sadrazamın ikindi divanında tutulan karar defteri.
- büyük ahırbeyi Padişahın atlarına (has ahıra) bakan görevlilerin başı.
- büyük baç Osmanlılarda topraklarından geçirilen ya da dışardan gelip memlekette tüketilen maldan alınan gümrük vergisi.
- büyük bey bk. başmabeyinci.
- büyük çıkma Padişahların tahta geçmeleri dolayısıyle yapılan atanmalar, bk. çıkma.
- büyük kol Yeniçeri ağasının, buyruğu altındaki kimselerle birlikte sadrazama yaptığı ziyaret.
- büyük müderrisler Eyalet kadılığına aday olan büyük medreselerde görevli müderrisler.
- büyük ruznamçeci Defterdarın yanında bulunan ruznamçecilerden ilki.
- büyük tezkereci bk. tezkereci II.
- büyük yazıcı Yeniçeri ocağının yazmanına verilen san.
- büyükdük Özellikle Rus prenslerine verilen san.
- büyükdüşes Özellikle Rus prenseslerine verilen san.
- büyükkavuklu Şeyhülislâm kapısında kavasbaşı görevini yapan kişi.
- caba akçesi Osmanlılarda timarlı olmayıp tecimle uğraşan uyruktan alınan vergi.
- cagır bk. meydan şeyhi
- cambazan bk. cambazlar
- cambazlar Osmanlıların ilk zamanlarında kullanılan, yaya ve müsellemlerin dışında bir savaşçı asker sınıfı.
- cami i miyane bk. orta camisi
- cariye bk. karavaş.