Nedir Ne Demek sözlük
Giriş Kayıt ol

jeoloji

58 anlam
  • ablasyon Buzulların üstten erimesi.
  • aflörman Bir tabakanın yeryüzünden görünen kısmı.
  • agaris Beyaz ve sürüngenimsi kalker çeşidi.
  • aglomera Volkanik püskürme sonucu oluşan sertleşmiş bir kaya.
  • akifer Pompalı kuyuları ve tabiattaki kaynakları besleyecek kadar su iletebilen jeoloji yapısı.
  • akmika Beyaz evren pulu.
  • akmit Piroksen grubunun bir üyesi olan mineral.
  • albik horizon Killerin ve demir oksitlerin yıkanarak ayrıştığı horizon.
  • alit Silis seskioksitler oranının 1'den aşağı düştüğü topraklar.
  • allotriomorf Kayaların sağlamlaşma sırasında daha önceden ortaya çıkan billurların şekline uymak zorunda kalan mineraller.
  • alt tabaka Asıl toprağın altında bulunan tabaka.
  • alt tabaka Yüzey toprağın altında içinde köklerin normal şekilde geliştiği tabaka.
  • alt toprak Belirli horizonlar gösteren profiller içinde B horizonunda horizonların fazla oluşmamış olduğu durumlarda yüzeydeki toprağın altındaki ve içindeki kök
  • alt toprak Yüzey toprağın altında köklerin normal olarak geliştiği tabaka.
  • altiplanasyon Yeryüzü şekillerinin buzul öncesi etkilerle düzleşme yüzeyi durumuna gelmesi.
  • alüvyonlu Alüvyon bulunduran, alüvyon ile ilgili.
  • alveolit Tabulae grubu polip örneği.
  • amazonit Yeşil bir mikroklin türü.
  • amfibolit Amfibol ihtiva eden ve kristal halde olan kaba granüllü bir kaya.
  • anateksi Derin bir magmanın sağlamlaşma şekli.
  • anglezit Doğal kurşun sülfat.
  • anortit Doğal kalsiyum alüminosilikat.
  • anortoklaz Kriptoperitik sodapatos feldspatı.
  • anortozit Kaba taneli bir kaya.
  • antiklinoryum Bileşik antiklin.
  • antofilit Ortorombik ambifol.
  • apatozorlar Kertenkele ayaklı dev dinozor.
  • aplit Çıplak göz ile görülemeyen ince taneli granitin damarlı şekli.
  • arena Granitli kayaçların ufalanması sonucu ortaya çıkan madde.
  • arenalaşma Kristal kayaçların halinde ayrışıma uğraması durumu.
  • aridisol Kuru saha toprakları.
  • arkeyen Prekambriyumun en eski alt bölümleri.
  • astenosfer Yerin yüzeysel kabuğu ile çekirdeğin dış bölgesi arasında bulunan ve aynı zamanda gerilimi olmayan bölge.
  • aşırı yük Teorik olarak akarsunun taşıma sınırını aşan alüvyon yükü.
  • aşırı yükselme Bir arızanın şarniyerinde en yüksek bölge.
  • aykırı katmanlaşma Uyumsuz katmanlaşma
  • aykırı katmanlaşma Katmanları düzenli bir biçimde olmayan katmanlaşma.
  • ayrılanma filizi Bir tür maden yatağı tipi.
  • ayrılanmak Bazik yapıdaki bazı minerallerin endojen bir kayanın kütlesi dışında ayrılanması.
  • baca Magmanın yeryüzüne püskürürken geçtiği yol; volkan bacası.
  • bajosiyen Orta juranın alt katı.
  • baranko Küllü bir volkan konisinin yanında bulunan ve çökme belirtisi gösteren su yatağı.
  • bartoniyen Eyosen sisteminde lütesiyen ile lüdyen arasındaki kat.
  • batolit Dipten yer kabuğunun içine büyük yığınlar halinde sokulmuş fakat yerin yüzüne ulaşamamış kütleler.
  • batoniyen Orta jura devrinin üst katı.
  • bazaltik Bazalt ile ilgili olan.
  • birikinti kıyısı Deniz ve akarsular tarafından sürüklenen ve yığılan taş parçacıklarıyla dolan kıyı.
  • birikinti ovası Akarsuların veya ırmakların ağzına yakın, eğimin birdenbire azaldığı yerlerde taşıdığı taş parçacıklarını sürükleyemeyen sular boyunda gelişmiş ova.
  • bitkisel toprak Yerin en dış tabasını kuran, ekilen ve işlenen toprak kısmı.
  • çamur volkanı Çamurun yeryüzüne çıkması sonucu oluşan volkan.