ön kalıtçı ne demek?

ön

1. Bir şeyin esas tutulan yüzü, arka karşıtı
2. Benzerler arasında bakılan veya gidilen yönde olan
3. Civar, yöre.
4. Önce olan, ilk.
5. Giyeceklerin genellikle göğsü örten bölümü
6. Bir kimsenin ilerisi
7. Bir şeyin esas tutulan yüzünün baktığı yer, karşı
8. Yakın gelecek zaman.
9. Bk. anteriyör
10. Pre-.

ön yukarıda tutuş

1. Kolların, bibirine koşut ve başa kalkık olarak tutulduğu durum.
2. Arms held forward-upward.

kalıtçı

1. Bir kalıttan yasalar gereğince yararlanan kimse, mirasçı, vâris, muris.
2. Mîrâsçı (bk. atanmış ~, ön ~, son ~, yasal).
3. Heir.
4. Inheritor.