tutturucu uç ne demek?

1. Affixing lead

affixing

1. Eklemek; takmak, iliştirmek; atmak (imza), basmak (damga), yapıştırmak (pul)
2. Tutturucu

tutturucu

1. Bk. tutucu

tutturulmus

1. Stapled

uç

1. Uzun bir şeyin baş veya son noktası.
2. Genellikle uzun bir nesnenin incelerek biten son ve sivri noktası
3. Sebep.
4. Türk devletlerinde genellikle sınır boylarındaki eyalet ve sancak.
5. Bir uzaklığın son noktası
6. Bir şeyin başı, tepesi
7. Bir şeyin kenarı
8. Bir elektrik bağlantısının yapıldığı nokta
9. Akımın bir aygıta giriş ve çıkış noktası.
10. Sınır, hudut.

Türetilmiş Kelimeler (bis)