troublemaking ne demek?

troublemaker

1. Baş belası
2. Fitneci
3. Mesele çıkaran kimse
4. Sorun çıkaran kimse

trouble

1. Istırap, dert, keder, bela
2. Başını ağrıtmak, eziyet vermek
3. Zahmet vermek, canını sıkmak
4. Rahatsız etmek, tedirgin etmek
5. Karıştırmak, altüst etmek, bulandırmak
6. Zahmet etmek
7. Üstünde durmak, dikkat etmek
8. Üzülmek, telaşlanmak
9. Zahmet, sıkıntı, üzgü, üzüntü
10. Sıkıntılı şey, mesele