renk kombinasyonu ne demek?

colour

1. Dış görünüş
2. Abartmak, çarpıtmak
3. Yüz rengi
4. Bet beniz, boya
5. Canlılık, coşkunluk
6. Renk katmak
7. Kızarmak, saptırmak
8. Renklendirmek
9. Renk vermek, boyamak
10. Renk, ten rengi

renk

1. Nitelik.
2. Cisimler tarafından yansılanan ışığın gözde oluşturduğu duyum
3. Belirli dalga uzunluğundaki elektromıknatıs ışınımın gözün ağkatında yarattığı etkinin, merkez sinir dizgesince yorumundan doğan durum.
4. '1" ya da "2" de tanımlanan ama, siyah, gri, beyaz gibi görüler dışında kalan ve birrenksel doymuşluğu olan kırmızı, yeşil, mavi vb. görülerle sınırlanan ıralayıcı nitelik, bkz. algısalrenk, ruhfizikselrenk.
5. "1" de tanımlanan görsel duyulanmayı doğuran ışık uyartılarının (ışık kaynağı ya da nesne) ıralayıcı niteliği.
6. Duyulanmanın niteliğinde, ışığın tayfsal bileşim ayrımlarının doğurabilecekleriyle aynı cinsten olan ayrımları gözlemeyi ve ayırt etmeyi sağlayan, görsel bir duyulanmanın belirtisi, ıralayıcı niteliği.
7. Doğrudan ya da üzerine düştüğü nesnelerde yansıma, kırılma, soğurulma gibi olaylar sonucu göze ulaşan ışığın, dalga boyuna göre bilinçte uyandırdığı imge.
8. Belli bir dalga boyundaki elektromıknatıssal ışınımın niteliği.
9. Bulanık su.
10. Flush.

renk parlaklık diyagramı

1. Çok sayıda yıldızı içine alan bir topluluk ya da kümede, yıldızların renk ölçeklerini yataykon (apsis), salt parlaklıklarını düşeykon (ordinat) alıp yıldızların her birini birer nokta ile göstererek elde edilen dağılım, (bk. şekil R. 21)
2. Colour-magnitude diagram.
3. Diagramme couleur-magnetude

kombinasyon

1. Birleştirme.
2. Düzen, tertip.
3. Birleşim
4. Bk. birleşim
5. Combination.
6. Combinaison