periodontoclasia ne demek?

diş

1. Çene kemiklerinin üstüne dizili, ısırıp koparmaya ve çiğnemeye yarayan sert, beyaz organlardan her biri.
2. Çark, testere, tarak vb. çentikli şeylerdeki çıkıntıların her biri
3. Sarımsak dilimi ve karanfil vb. dişe benzetilen şeylerde tane.
4. Bazı dantel ve işlemelerin kenarlarındaki yuvarlak sivri bölüm.
5. Omurgalı hayvanların çenelerinde veya ilkel yapılı omurgalıların gırtlak ve ağızlarında bulunan kemiksi sert parçalar.
6. Omurgalı hayvanların çenelerinde ya da ilkel yapılı omurgalıların gırtlak ya da ağız duvarında taşıdıkları sert yapılar.
7. Testerelerde kesmeyi sağlayan çıkıntı.
8. Işli birleştirmelerin temel elemanı.
9. Bk. diş
10. Çene kemiklerinde yerleşmiş, alınan gıdaların parçalanmasını ve öğütülmesini sağlayan sert yapılar, dens.

periodontoklasi

1. Bkz. parodontoliz
2. Periodontoclasia

periodontoliz

1. Bkz. parodontoliz
2. Periodontolysis