ortaçlık ne demek?

ortaç

1. Gelen çocuk.
2. Tepe.
3. Mirasçı.
4. Veliaht.
5. Yüksek yer.
6. Participle.

ortaçlı ikileme

1. Sözcükleri ortaç biçiminde bulunan ikileme: Sararmış sararmış yüzler, kurumuş kurumuş yapraklar; giden gidene, kaçan kaçana, koşan koşana; bilir bilmez, der demez; yemez içmez, bitmez tükenmez vb.

ortaçlanma

1. Bkz. ortaçlık.