mehıb ne demek?

1. İnsanın kendisinden korktuğu. Heybetli, azametli, korkunç kimse. (Osmanlıca'da yazılışı: mehîb)

mehıl

1. Korkulu yer. Korkunç ve tehlikeli yer. (Osmanlıca'da yazılışı: mehîl)

mehın

1. Hor ve hakir. Zayıf. Zebun. (Osmanlıca'da yazılışı: mehîn)

Türetilmiş Kelimeler (bis)