Divan edebiyatında beş ile on beş beyit arasında değişen, ilk beytinin dizeleri birbiriyle, sonraki beyitlerinin ikinci dizeleri birinci beyitle uyaklı, genellikle lirik konularda yazılan nazım biçimi.
Klasik Türk müziğinde belli bir kurala bağlı olmadan bir kişi tarafından sazlardan birinin eşliğinde söylenen, söyleyenin ses gücünü göstermesine de olanak veren müzik eseri.
Sonbaharda kuruyup dökülen ağaç yaprağı.
Türk müziğinde belli bir kurala bağlı olmadan bir kişi tarafından sesle yapılan taksim.
Divan, Fars ve Arap edebiyatlarında en yaygın nazım biçimi.
Şiir şekli.
Latif.
Tek kişinin özel bir ahenkle okuduğu manzume. (Aşk ve nefis gibi hislere ait olup, anlamı dine aykırı olursa ve kadın sesi ile caiz değildir.)