müstebin ne demek?

Kökeni: Arapça

1. Açık ve meydanda olan. Zahir, aşikar. Anlaşılan, apaçık görülen.

müstebid

1. Başlı başına, müstakil olan. Emri altındakilere söz ve hürriyet hakkı tanımayan, istibdat yapan. Despot.
2. Uzak farzeden, uzak gören, uzak sayan. Uzaklaşmış. (Osmanlıca'da yazılışı: müsteb'id)

müstebidane

1. İstibdat yaparak, müstebitçe. (Osmanlıca'da yazılışı: müstebidâne)

Türetilmiş Kelimeler (bis)