mükevkeb ne demek?

mükevven

1. Meydana getirilmiş, yaratılmış.
2. (Kevn. den) Yapılmış. Tekvin edilmiş olan. Yaratılmış. Meydana getirilmiş olan.

mükevvenat

1. Yaratıkların bütünü.
2. Bk. ontogeni
3. Yapılmış ve yaratılmışlar. Bütün mahlukat. (Osmanlıca'da yazılışı: mükevvenât)
4. Çokluk, isim, eskimiş (mükevvena:t) Arapça mukevvenÂ¥t, mükevven' in çokluk biçimi.