Hiç bir imani hükmü olmamak, dine ait hiç bir hakikatı, Allah'ın varlığına ait hiç bir delili kabul etmemek. İhsan ve inayet-i İlahiyyeye karşı şükür etmiyerek fiilen ve kavlen inkar etmek. ("Neuzü billah" dine söğmek gibi) Küfr-ü icabettiren bazı çirkin sözlere de "küfür" denilmiştir.(Bir müslüman bir hakikat-ı imaniyeyi inkar etse, küfr-ü mutlaka düşer. Çünkü başka dinlerin icmallerine mukabil İslamiyette tam izahat verilmiş. Rükünler birbiriyle zincirlenmiş. Muhammed Aleyhissalatü Vesselamı tanımayan, tasdik etmeyen bir müslüman, Allahı da (sıfatıyla) daha tanımaz ve ahireti bilmez. Bir müslümanın imanı o kadar kuvvetli ve sarsılmaz hadsiz hüccetlere dayanıyor ki, inkarda hiçbir özür kalmıyor. Adeta akıl, kabulde mecbur oluyor. S.) (Osmanlıca'da yazılışı: küfr-i mutlak)