kökşin ne demek?

kök

1. Süsende olduğu gibi yer üstüne sap çıkaran çok yıllık yer altı gövdesi.
2. Bitkileri toprağa bağlayan ve onların, topraktaki besi maddelerini emmesine yarayan klorofilsiz bölüm.
3. Sap.
4. Sazı kurmaya yarayan burgu, kulak.
5. Kelimenin her türlü ekler çıkarıldıktan sonra kalan anlamlı bölümü: Yaptırmak kelimesinde kök, yap- bölümüdür.
6. Bir kimseyi bir yere bağlayan manevi temel güçlerin bütünü.
7. Dip, temel, esas
8. Bazı şeylerde dip bölüm.
9. Kaynak, köken
10. Köküyle ve sapıyla çıkarılan bitkilerde tane.

kök açınığı veya köksel açınık

1. Kelime kökündeki açınık.
2. Voyelle radicale