(Yun. hermeneutike < hermeneuein = yorumlamak, tekhne = sanat) 1- Açıklama, yorumlama sanatı. 2- Bir metni anlamaya yönelen, metin yorumlamasını konu olarak alan öğreti. 3- Yorumlayıcı bilimler olarak tarihsel-tinsel bilimlerin yöntem öğretisi. 4- Günümüzde bir felsefe kavramı olarak: a. İnsanın tarihselliği içinde felsefe açısından kendini anlaması. (Anlama yöntemi. Dilthey) b. İnsanın, varoluşuna yönelerek felsefe yoluyle açıklanması ve yorumlanması yöntemi. (Ör. Heidegger'in varoluş felsefesinde.)